JAAAJAAAA YESYESYES! People, you will not believe this! Toen ik gisteren van school naar huis fietste passeerde ik zo’n garage (jeweetwel, auto kapot dus hopla, naar de garage!) met een digitaal uurwerk / thermometer ernaast. En wat zag ik? Precies en onafgerond DERTIG GRADEN CELSIUS! Oh man, you’ve got to believe this! Ik zag reeds de gezichtsuitdrukking van Griet die voor mij reed maar ik snapte hem niet en wowla, toen ik het zag heb ik zo’n beetje de halve straat afgeroepen, echt waar! Natuurlijk moest het weerbericht gisteravond weeral mijn pret bederven door te zeggen dat het opvallend kouder gaat worden maar hmpff, dat ze hun weerbericht steken waar de zon (hopelijk) nooit schijnt.

Vandaag is het hier ook weeral zo’n lekker weertje behalve dan dat het ietwat te hard waait maar dat negeren we gewoon! Morgen is het moederdag (en nu valt iedereen geschrokken van zijn/haar stoel wegens pure vergetelheid) en mams hier is deze morgen al vroeg op de trein naar Brussel gestapt om de hele dag te gaan winkelen! Ok, ze is al wel weer thuis sinds ongeveer 16 uur maar ik kan me voorstellen dat het op den duur toch wel lastig wordt. Thank Ellegirl! Ik had nog niets in petto voor moederdag dus heb ik hun speciale moederdagactie met plezier gebruikt en vandaag dat kaartje op de post gedaan! Goed, omdat mijn moeder vandaag niet thuis was kon ik lekker lang uitslapen, rond het middaguur relaxed in bad gaan en dan met mijn vader naar de Mc Donalds gaan eten. Als mams thuis is krijg ik meestal al rond 9 uur een reveille te horen en wordt de Mc Donalds zorgvuldig uit ons woordenboek geschrapt. Niet dat ik nooit naar de Mc Donalds ga hoor, integendeel. Ik ga er alleen nooit met mijn moeder omdat ze behoorlijk tegen fastfood is.
Daarstraks heb ik nog voor het eerst sinds maanden met een rok gefietst en ik heb het geweten ook. Ik was gezellig met mijn ene hand aan mijn stuur en mijn andere hand op mijn rok (om hem tegen te houden) aan het fietsen maar het probleem is, sterk remmen en bochten nemen gaat niet zo makkelijk met één hand. En als je dan net toevallig in een trekgat (you know, een niet-beschutte plaats waar het vreselijk waait) rijdt is de kans groot dat de rok wel eens de benen neemt. En that happened, ofcourse. Het moest mij natuurlijk weeral overkomen hé… En jaja, de reden dat ik een rok kón dragen is dat Dove Summer Glow wel degelijk werkt! Mijn vader vroeg waar ik gezeten had op een toon van: “We zijn toch niet op reis geweest? :-S” Dus mensen, wil je er ietsjes zomerser uit zien en ben je bang voor het onvoorspelbare effect van een zelfbruiner? Dan is Dove Summer Glow bodylotion echt perfect! In het begin zie je het nog niet zo sterk maar als je een paar dagen gesmeerd hebt zie je (bij mij toch) duidelijk een verschil.

Om te eindigen zou ik het graag eens over iets anders hebben. Ik schrok mij bijna dood toen iemand (ik noem geen namen hoor, gewoon een Nederlandse) daarnet tegen mij op msn Belgen door het slijk begon te halen. Ik snap dat er nog steeds een hoop Belgen- en Nederlandermoppen de ronde doen en ik kan héél goed lachen met Belgenmoppen, no big deal! Maar ik snap niet dat er echt nog een vete heerst tussen Belgen en Nederlanders. En dan komen er natuurlijk de gekende argumenten bij te pas. “Wij hebben betere frieten en chocolade dan jullie!” “Wij hebben toch betere kaas!” (ik lust geen kaas, trouwens) Want op zo’n momenten doe je natuurlijk álles om je geliefde vaderlandje te gaan beschermen, of je nu Belg of Nederlander bent. Ik geef toe dat ik - voor ik een oogje op het internet wierp - Nederlanders ook niet de snuggerste vond maar ik beken echt dat ik mijn mening in de afgelopen twee jaar serieus herzien heb! Moet dat nu écht, de Belgen door het slijk halen tegen een Belg? Het was wel best grappig maar het had ook anders kunnen uitdraaien. Nee echt, er zijn heel veel Nederlanders naar wie ik echt opkijk! Om nu een stom voorbeeld te geven valt het ook op dat er véél meer Nederlanders een weblog/website hebben dan Belgen en eigenlijk vind ik dat wel jammer. Oproep aan alle Belgen: throw yourself into the internet!

Anyway, het enige wat mij nu nog rest is het tonen van mijn klasfoto. Prettig weekend nog iedereen!

Na een teveel aan regenachtige dagen en het onweer van gisteravond heeft de zon zich dan toch in de strijd gegooid om ons happy happy HAPPY te maken! Okay, voor ik verderga is het misschien toch nodig om jullie te waarschuwen. Ik dácht dat het niet nodig zou zijn maar blijkbaar ga ik toch ietwat teveel op in mijn repeatend liedje. Maar ik bedoel, op de achtergrond een avondzonnetje dat binnenschijnt terwijl ik zonder enige vorm van gêne naar The Bananaqueen van Zita Swoon luister… DANGEROUS COMBINATION! Hela, zou dát geen leuke domeinnaam zijn? Bananaqueen.com Uh, forget about it, geen optie! Dadelijk word ik nog een heel jaar lang geassocieerd met zo’n geel chiquitading. Nope, voor mij hoeft dat net niet. Dat heb je met domeinnamen. Zo’n dingen zijn moeilijker te bedenken dan je denkt! Tenminste als je Gwendolyn heet en in Kortrijk woont. Damn, sommige domeinnamen die ik van mijn lijst heb geschrapt zijn echt wel vreselijk. Meestal schrap ik ze omdat ze veel te lang zijn (irritant om telkens te typen) of gewoonweg nergens op slaan. Achja, wie kan het ook wat schelen?
Anyway, om te blijven waar ik vandaan kom, (oeh, klinkt poëtisch) ik moet mij inhouden om niet keihard “I said Hey! My life is okay!” mee te gaan zingen. Als je toevallig bij mij in de buurt woont (de wereld is klein - ik ontdekte een tijd geleden een meisje op’t Minettesforum die toevallig 2 straten verder woont) dan raad ik je aan om snel je ramen te sluiten. Ja, ZELFS met dit weer! Je wil het gewoon niet aanhoren.

Als andere optie kan ik natuurlijk ook een ander liedje gaan opleggen maar voorlopig repeat hij zo vrolijk door dus ik laat MediaPlayer maar doen.
Doh! Vandaag kregen we onze klasfoto die een paar weken geleden getrokken is geweest. Ik zweer het je - en ik scan hem straks wel in ofzo - dat bijna iedereen maar dan ook echt bijna IEDEREEN “toevallig” andere dingen aan het doen was in plaats van netjes in de lens te kijken. Echt vreselijk is het. Blame de fotograaf, echt waar! Voor zover ik nog kan teruggaan in de tijd (oud worden… ) kan ik mij geen enkele klasfoto indenken waar iedereen, of in het beste geval ikzelf, netjes op staat. Ik denk dat het moet dateren van de tijd dat ik nog in de kleuterklas zat dat iedereen er netjes op stond maarja, toen was het nog schattig en kon het niemand wat schelen of je nu naar de juffrouw of naar de lens zat te staren. Ik heb nog een hoop klasfotootjes liggen van in de kleuterklas en weetje, sommige mensen die toen al in mijn klas zaten zitten dit jaar (of zaten vorig jaar) nog steeds in mijn klas. Is dat niet lief?

Om weeral van onderwerp te verspringen, ik zei al dat het hier vandaag een prachtig weertje is! O wacht, zei ik al dat het hier een vandaag zo’n mooi weer is? En ik zei vast nog niet dat het vandaag zo’n gezellig warm weertje is! (ok, droog ) Daarstraks heb ik gezellig de laatste brief naar mijn correspondente in Beauraing buiten geschreven en het ging opvallend vlot! (natuurlijk kan dat ook liggen aan het feit dat we hem een keertje in het nederlands mogen schrijven maar dat is maar een klein detailtje, toch?) Ik was de laatste dagen zó desperate over het weer dat ik Dove Summer Glow gekocht heb. Bijna dezelfde werking als een zelfbruiner maar minder riskant in verband met strepen enzo, klinkt best goed. Nu nog hopen dat hij een beetje werkt want anders kan ik mijn rokjes deze zomer wel vergeten! Ik ben het typetje dat niet snel bruint omdat ik meestal een erg hoge factor zonnecrème moet gebruiken, anders verbrand ik te snel. Je kan je dus wel voorstellen dat ik al mijn hoop en vertrouwen op Dove Summer Glow zet en morgen de kans heb om in een rokje naar school te fietsen! Niet dat ik graag in een rok naar school fiets want meestal beland die rok dan nét dat beetje te dicht in de buurt van mijn gezicht maar ik heb geen keuze. Zo was ik ooit een keer met een fladderrok de straat aan het oversteken en net op dat moment vloog de boel in mijn gezicht. Er zijn geen ongelukken ofzo van gekomen hoor, behalve dan misschien een afkeer voor het fietsen met een rok maar wie een rok wil dragen moet de bijbehorende gênante situaties er maar bij nemen, zo hoort het nu eenmaal!

Ik was onlangs nog mijn “oudere” entry’s aan het bekijken en toen kwam ik deze tegen. Dat was mijn allereerste lange entry waar ik echt zoo trots op was! Ik weet niet meer hoe het kwam maar alles vloeide er gewoon uit. Soms vind ik het erg jammer dat ik vóór walkonlove.net nooit echt serieus iets gehad heb à la web-log.nl of diaryland.com want het moet toch leuk zijn om later je oudere entry’s terug te kunnen lezen? Met wordpress kan dat allemaal niet. Ik bedoel, als ik van domein verander begint alles weer vanaf 0 en zijn alle oude entry’s gewoon foetsie. Maarja, dat nemen we er ook maar bij zeker?
Bleih, ik denk dat mijn entryblablablatralala’s tegenwoordig alsmaar saaier worden om te lezen. Niet korter ofzo en voor mezelf wordt het zelfs steeds makkelijker om ze schrijven maar ik verspring de laatste tijd zo enorm hard van de hak op de tak! En hak-op-takentry’s lezen niet echt vloeiend, vind ik. Maar hé, ik kan het ook niet echt helpen! Er gebeurt de laatste tijd gewoon zoveel, niet normaal! Eerst die trip naar Beauraing, dan dat drukke weekend met het Bal van’t Plein en het dansoptreden en dan nog de S-dag (speciale dag) naar Lille en Roubaix waar ik ookal twee entry’s aan gehangen heb. Je m’excuse vraiment! Het enige wat ik erover kan zeggen is dat mijn frans er vlotter op geworden is (lees: Beauraing, Lille & Roubaix) en dat dat waarschijnlijk ten koste van jullie is! Ach, laat ook maar! Nu is het rustiger. Geen s-dagen, uitstapjes of drukke weekends meer maar terug naar de dagelijkse sleur met zijn voor-, nadelen en gênante momenten. Thát’s real life!

Het is precies alsof er een vloek op onze treinuitstapjes rust. Nuja, best wel grappig hoor allemaal in vergelijking met de zelfmoordtoestanden tijdens onze “leuke” trip naar Beauraing. I’ll tell you.

Vandaag gingen we dus - zoals ik gisteravond al vertelde - naar Rijsel oftewel Lille. (respect voor franse steden!) En wel ehm, laten we zeggen dat de voormiddag vreselijk saai was in vergelijking met de namiddag die totaal anders uitdraaide dan ik had verwacht. Ok, ik zal maar even bij het begin beginnen. Ga (nog) niet zappen, ik kan het niet helpen dat de voormiddag saai was! Ok, we werden in drie groepen verdeeld en moesten gewapend met een stadsplan en een veel te lange vragenlijst Lille doorkruisen. Leuk? Niet echt. Nuja, het kón leuk geweest zijn maar dat was het niet echt. Weetje, we liepen wel DUIZENDEN bakkerijen, patisseriën en chocolatiers voorbij en behalve om iets te vragen zijn we GEEN ENKELE KEER binnen geweest. Beseffen jullie wel hoe erg dat is? Ik bedoel, als je ook nog maar één voet in Lille zet ruik je direct het heerlijke aroma van versgebakken chocoladebroodjes en andere lekkere gevalletjes. Doe daar dan nog bij het feit dat het ongeveer 9-10 uur was en ik een vreselijke honger had en je snapt perfect hoe ik me voelde. Maarnee, één tegen acht is niet voldoende om iedereen een gezellig bakkerijtje binnen te krijgen en een voorraad chocoladekoeken te kopen. Jammer, héél erg jammer!
Hoe dan ook, toen we (als eerste, doh!) klaar waren met de vragenlijsten konden we gaan picknicken. Picknicken in de nabijheid van een shoppingcenter en een Quick. Ik weet het, we zijn allemaal prettig gestoord. Niet erg! Enkelen zijn gaan eten in de Quick en ik wilde ergens in dat shoppingcenter (Euralille, je crois) een pizzabroodje kopen maar ze zagen er niet al te handig uit om mee te nemen. (lees: zo’n dingen komen bij mij gegarandeerd overal behalve in mijn mond terecht!) Goed, tot hier toe was alles eigenlijk behoorlijk saai maar hé, nú komt het echt hoor! Ik vertelde gisteren dat ik dacht dat we een textielmuseum zouden gaan bezoeken, right? Wel, ik ben SUPER blij dat ik ongelijk had. Of oo wacht, even van de hak op de tak springen en er een treinhistorie tussen gooien:

• Wij willen vanuit Lille naar Roubaix en zitten op een trein die normaalgezien in Roubaix zou stoppen.
• What happened? Ons treintje stopt niét in Roubaix maar rijdt gewoon gezellig door. De begeleidende leraren beseften het niet direct maar toen bleek dat we op de trein terug naar Kortrijk zaten ontstond er wel enige vorm van paniek.
• We stappen af in Moeskroen (fucking dicht bij Kortrijk, WHY?) en nemen een trein terug naar Roubaix.
• What happened now? De trein stopt maar “we krijgen de treindeuren niet open” en de trein rijdt weer verder. (een typisch geval van de wet van Murphy, by the way)
• Een halte later stopt de trein en stapt meneer (Groenweeghe of zoiets maar ik noem hem voor’t gemak even “Groentje”) Groentje uit om er zeker van te zijn dat de deuren open zouden gaan. (echt zo’n Mr. Bean verhaaltje hé)
• What happened now again? Meneer Groentje stapt uit en voor de rest uit kan stappen gaan de deuren weer dicht en rijdt de trein vrolijk verder.
• Iedereen ligt natuurlijk bijna plat van’t lachen maar voor we het goed en wel beseften stond meneer Groentje weer goed en wel op de trein, echt hilarisch!
• Tja, we hádden natuurlijk weeral onze trein gemist en moesten dus helemaal terug naar Lille om daar een kwartiertje te wachten en terug te keren.

Vanaf dan liep alles ongeveer wel weer goed. Echt HILARISCH was het, niet meer normaal!
Ok, waar was ik gebleven? Aha ja, de middag is helemaal anders uitgedraaid dan ik dacht. We zijn geen textielmuseum gaan bezoeken maar een soort van oud zwembad dat omgebouwd is tot museum: La Piscine. Het klinkt allemaal heel raar en waarschijnlijk ook saai maar believe me, toen ik binnenkwam was het eerste wat ik dacht: ik wil óók zo’n zwembad! Ze hadden een groot oud zwembad omgetoverd tot een nieuw, langwerpig, fake zwembad met een parketvloer errond. Klinkt het nog steeds raar? Ik heb de make-over even voor jullie ge-googled. Ziehier: oud en nieuw! En het ziet er nog zoveel mooier uit als je het “live” ziet, echt waar! (en o, sorry als de foto met knorretje toevallig net van iemand is) Goed, buiten het fake zwembad was het museum eigenlijk best saai. Schilderijen en beelden à volanté…

Toen we na het museumgebeuren terug naar het station van Roubaix wilden werden we achtervolgd door een een aantal jongens die waren beginnen praten met enkelen onder ons. Toen we rondwandelden in het museum was het ons al opgevallen dat ze de hele tijd stonden te gapen en ik dacht ook een moment dat ik er eentje foto’s zag maken met z’n GSM. Ze vonden ons (in’t algemeen hoor) naar’t schijnt “hot” (ik hoor hen het echt zóó zeggen in het frans ) en wilden ons persé uitwuiven aan het station. Klinkt misschien grappig maar leuk was anders! Tja, elkaar een beetje uitdagen enzo, 25 tegen 4, you know what I mean. Dit alles leidde zowat tot “bedreigingen” van hun kant en wij, die weeral de slappe lach hadden. Ze waren dan ook zo belachelijk en hilarisch om bezig te zien. Tja, je moet erbij geweest zijn om het grappig te vinden, denk ik.
Om verder te gaan op mijn entrytitel kan ik jullie nog vertellen dat we tijdens de terugreis een hele tijd vastgestaan hebben in Moeskroen omdat iemand een steen door een raam in de trein gegooid had en dat raam dus stuk was, blablabla… Klinkt niet zo interessant maar vriendinnen van mij zaten (hoorde ik achteraf) net in die wagon en eentje ervan had zo’n beetje net de schrik van haar leven meegemaakt. Toen we in Kortrijk aankwamen zag ik net mijn bus wegrijden (Murphy dude, I hate you!) zodat ik nog een hele tijd heb moeten wachten. (niet zo héél lang hoor, maar ik was kwaad, vandaar)

Conclusie van de dag: er rust echt wel een vloek op onze schoolse treinuitstapjes!

Tot zo’n halfuurtje geleden liep ik hier superduf te wezen met mijn haar in een knot en winterpantoffels aan mijn voeten. Nu, na het drinken van twee blikjes Schweppes Agrum, zit mijn haar nog steeds in een knot en heb ik ook nog steeds winterpantoffels (waarom eigelijk?!) aan mijn voeten maar voel ik me uitgeslapen als nooit tevoren! Ok, dat nu ook weer niet direct maar dat ik fit ben is een feit! Straks even mijn haar wassen en mijn muffige pantoffels inruilen voor flip-flops zodat ik er weer tegenaan kan voor een tijdje. Natuurlijk moet ik nu nog twee toetsen leren tegen morgen want ik wílde het deze middag al doen maar ik was gewoon te moe. Maarja, who cares? Het makkelijkste van de twee (lees: economie) leer ik straks snel eventjes en de moeilijkste/meeste verwerk ik vanavond wel in bed, als slaapmutsje, want ik heb tóch pas HP6 voor de zoveelste keer uit. No prob!

Goed, even bij het begin beginnen. Gisteren moest ik zo’n beetje de hele namiddag en avond in de schouwburg zijn voor een dansoptreden. De generale repetities begonnen voor ons om 16.15 maar daarvoor waren er al andere geweest die we óók wilden kijken dus waren we er al een heel stuk op voorhand! Tussen de generales en het optreden zelf zijn we de stad ingetrokken want in de schouwburg zelf valt niet echt veel te beleven. Ijsje gegeten, voorraadje koffiekoeken ingeslaan bij de Panos en terug naar de schouwburg voor het optreden zelf. De zaal zat bijna helemaal vol zodat wij zelf nog net konden binnenglippen om andere stukken te kijken op momenten dat we zelf niet op moesten. De boel is gelukt, haha, om het zo te zeggen! Het ging alvast stukken beter dan op de repetities dus dat zit dan wel goed. Na alle groepen hebben de lesgevers nog een Moulin Rouge-compilatie opgevoerd die ENORM leuk was (zelfs tijdens de generale repetities begon iedereen luid mee te klappen en te roepen) en daarna was er nog een fuifje voorzien maar ik was zó moe (mede mogelijk gemaakt door het Bal van’t Plein) dat ik direct naar huis gegaan ben en mezelf voor de computer genesteld heb. Ik wilde gisteren deze entry al beginnen maar tja, die moeheid ook hé! Tot hier het stuk over de dansvoorstelling.

“Yeah!” Vanaf morgen weer een drukke schoolweek. Doh! Ik verlang echt tot de grote vakantie! Ik weet nog niet “precies” waar we op reis gaan - Kreta was het eerste wat we van plan waren maar het kan nog veranderen, last minutes enzo - maar ik verlang er echt wel hard naar! Geen schools gesleur en gezeur meer maar enkel nog (hopelijk!) warm weer, vakantie, computeren, dagjes aan zee,… Tralalala, tududududu… School, GOT IT? Zo, dan ga ik nu maar weer. Naar’t schijnt moet ik nu nog mijn kamer gaan opruimen ook (er wordt morgen gepoetst…), weeral zo’n “yeah”.

Tot nu toe heb ik deel 1 van een overdruk weekend al goed doorstaan. Gisteren was het Bal van’t Plein (De Pleinschool…) en het was leuk! Wat zeg ik? Het was ENORM leuk! Echt waar. Toen ik deze nacht rond 1.45 - 2 uur thuiskwam zat ik wel helemaal onder het bier dankzij onhandige mensen maar hé, het doet er eigenlijk helemaal niet toe! Het was gewoon echt tof!

Meer foto’s @ Simba.be en ohja, let er niet teveel op als je toevallig een vage foto van mij tegenkomt! Ik had niet gedacht dat ze zou gaan close-uppen! :S Doh! Whatever.

Bon, zoals ik al zei was dit deel 1 van een druk weekend. Vanavond heb ik dansoptreden en daarna is er “weeral” fuif. Ik moet straks al vertrekken voor de generale repetitie maar ik wou eerst snel wat achterlaten. Goed, als je toevallig deze avond in Kortrijk bent, go ahead en kom gerust kijken! Lol Ik vertel morgen wel meer als ik een gaatje vind. Laat ik nu nét veel schoolwerk hebben…