Mensen, ik heb gewoonweg zin om te bloggen. Ik ben al een hele tijd weblogjes aan’t afgaan, heb heel veel dingetjes gelezen, archieven doorbladerd en nog véél meer, waardoor ik nu zelf zin heb om een stukje achter te laten. En geen stuk-je, maar een hééééééle entry, as long as possible. I don’t know, het geeft gewoon een soort van voldoening of zoiets. De voldoening na het ingedrukt te hebben van de “Publish”-knop in Wordpress moet groots zijn deze keer. Maar of het lukt? Dat is een ander verhaal. Soms zou zó hard in mensen hun blogarchieven willen duiken om hun allerallerallereerste entry’s te lezen, welke site of weblog ze toen ook hadden. Bij mij is dat nog te doen, gewoon even googelen op “sapaya” en je vind ergens wel een blogspotding met daarin mijn allerallerallereerste entry’s ooit. Maar soms geraak ik er zo gefrustreerd van als ik net gezellig aan’t lezen ben op een site, en het archief opeens ophoud. Jup, dan ben ik boos. Want wat kan je dan doen? Als een gek (groupie) gaan googlen en HOPEN dat je ergens een web-log of weetikveelwat tegenkomt? Pfff, daar ben ik nét dat ietsje te lui voor.
However, zelfs in mijn weblogleven schuilt sinds gisteren een groot gat: ik heb mijn wordpress-database op Walkonlove.net voorgoed gedelete. Het was op de een of andere manier wel een emotioneel moment. Ik heb zowat 80% van mijn hele webloggeschiedenis gewist, gewoon door eventjes snel op een knopje te drukken en mijn database te verwijderen. Ik weet nog goed dat ik vanaf het moment dat ik walkonlove.net had direct wordpress geïnstalleerd had, en als je weet dat die éne wordpressversie maarliefst zo’n kleine 11 maanden heeft meegedraaid, dan kan je wel denken wat voor een ‘verlies’ dat kan zijn.
Aan de andere kant is het wel een opluchting hoor, helemaal opnieuw beginnen. En ik had indertijd al een paar maanden aan archiefheid (ofzo) verwijderd wegens een associale overdosis aan spamcomments, maar het meeste was er nog en dat telt. Nu is alles zowiezo weg en kan ik niet niet terugkrijgen. Aangezien ik vanaf het moment dat ik deze wp installeerde meteen een anti spam plugin erbij gefoefeld heb, hoop ik dat deze wordpress ook een klein jaartje kan meegaan, inclusief de post die ik nu aan het schrijven ben.
Ik denk trouwens ook dat, moest ik mijn database overgezet hebben, ik nu niet zo’n superdrang had om te gaan bloggen. Het voelt wel goed, helemaal opnieuw kunnen beginnen en weer een jaartje vol schrijfsel voor de boeg hebben. Ik vraag me af wat ik allemaal te lezen zou krijgen moest ik nu in de toekomst kunnen kijken om al mijn entry’s van het afgelopen jaar te bekijken. Wie weet wat ik allemaal meemaak enzo. Ik voorspel dat mijn computer nog een keer gaat crashen (als je weet dat hij nu al bijna 6 jaar meedraait en de hard disk reeds bijna vol zit), ik HOOP dat ik ooit zal kunnen schrijven dat ik een eigen (nieuwe) computer gekregen heb en ik vermoed dat ik er wel een nieuwe verslaving bij zal krijgen, wat die ook wordt. (ik heb zo’n vermoeden dat het Schweppes Lemon wordt, maar daar ga ik mij nog niet helemaal over uitspreken) Wat ik nog het meeste hoop is dat ik het bloggen tegen dan nog wel leuk vind! Stel je voor dat ik opeens met de boel kap omdat ik schrijven eigenlijk totaaaal niet meer boeiend vind, en mijn site nog minder. Drama drama! Gelukkig, met de voorlopige vooruitzichten, is daar nog geen sprake van. Integendeel! Gwendolyn heeft juist enorm veel zin om te schrijven en heeft op dit moment moeite met ophouden. (hoezo?)
Een ander leuk vooruitzicht is natuurlijk zondag 20 augustus, over-overmorgen dus. Ik ga Anneke meeten aan zee! We hebben plannen om Lynne en Tessa achterna te gaan en belachelijke filmpjes te maken en er is ook sprake geweest van eventjes de zee over te zwemmen om op de een of andere manier mr. Harry Potter himself (Danny) te gaan ontvoeren. (omtrent dit laatse zijn we nog een zwemtactiek aan’t ontwikkelen maar het komt allemaal wel goed!) Ook hebben we plannen om een heuse fansign voor Ashley te fotograferen (iets in’t zand, en ga eens allemaal spammen daar! we moeten minstens 500 comments voor elkaar krijgen!) en als we nog een beetje tijd over hebben zullen er ook wel een paar ijsjes volgen. Ik vraag me af hoe het zal zijn, Ann opeens irl zien en samen een hele dag aan zee doorbrengen. (dat het wat gaat geven, daar zijn we alvast zeker van, twee lol-karakters bijeen, oeioei!) Hoe dan ook, ons dagje zal pas volmaakt zijn als we Dannyboy ontvoerd hebben en ons een one-way ticket naar de Google idol finale gegarandeerd is.
Om iedereen toch maar eens goed wakker te schudden (zoals toen ik Alyssa wekte met een virtuele emmer water) moet ik inzien dat het schoolleven over precies twee weken opnieuw begint. En of ik er zin in heb? I don’t know. Ze gingen zoveel dingen veranderen zoals klassen samenvoegen, klassen splitsen enzovoort dat ik gewoon niet weet waaraan ik mij moet gaan verwachten. Ik moet ook nog allemaal bullshit zoals kaftpapier en cursusblokken gaan kopen maar daar is gelukkig nog wel wat tijd voor. (thank god!) Dus schattekes, geniet nog van de twee laatste weken vakantie!
En over schattekes gesproken, Lucas heeft een hele toestand opgezet op lbvMB waarin mensen ineens een hele resem fansigns voor mij gaan maken zijn. *HUH?* Ik weet nog steeds niet helemaal waaraan ik ze verdiend heb, maar ik weet wel dat het geen goede invloed heeft op mijn ego!
Hoe dan ook, ik wil toch nog eens iedereen bedanken die ze gemaakt hebben enzo, ik vind het helemaal waauw!
(en toch snap ik niet waaraan ik ze verdiend heb, maar ok, ‘k heb waarschijnlijk een dubbelganger die moeder Theresa achterna is gegaan ofzo)
Zo, ik hou het hierbij voor vandaag, moet de blog-zin een beetje opsparen enzo.
Bye! (und yeshhh, ik moet nog een signature maken, merk ik zo)
PS: petje af voor alle mensen die tot hier geraakt zijn! Ik ben geen schrijftalent, ga het ook nooit worden, maar dat ik het graag begin te doen is toch wel een feit.