Holà kinders! Ik wil al twee dagen bloggen, mijn hoofd zit vol met blogsel (en als we de cliché’s mogen geloven krijg ik ze er de komende minuten hoogstwaarschijnlijk niet meer uit) en mijn vingers staan te huppelen. De redenen waarom het TWEE DAGEN duurde zijn simpel; ik had het in de eerste plaats enorm druk met schooltoestanden en gisteren lag PcExtreme eruit.
Hoe alles ook piept of kraakt, Gwendolyn kan een nieuw levensjaar niét ingaan zonder enkele zaakjes recht te zetten. En omdat zo’n dingen mij met oud en nieuw meestal wel problemen opleveren doe ik het gewoonweg nu. Let’s roll the voornemens-generator! (en dat doet mij denken aan een doorstuurmail die hier ergens vorig jaar de ronde deed, klik)
Mensen mijn naam juist leren spellen.
Dat mijn naam niet zo voordehandliggend is weet ik ondertussen ook wel, en dat hij al helemaal niet zo eenvoudig bekt is mij ook bekend. Maar dat wil niet zeggen dat iedereen mijn naam meteen verkeerd moet gaat schrijven. Believe me, ik heb reeds de meest aparte lettercombinaties voor mijn neus zien verschijnen, alsof het cakejes waren. Meestal zijn het dingen als Gwendoline of Gwendolien of wat je er ook maar van maken kan. Maar hé, daar blijft het láng niet bij hoor! Dat mensen mijn naam wel een keer schrijven zoals hierboven vermeld vind ik best, en ik doe in zo’n gevallen ook geen moeite meer om het te corrigeren. Maar dat mensen mijn naam met een K gaan schrijven, WHAT THEEEEEEE …?! Serieus! Ooit, in heel duister verleden was er een meisje dat dacht dat mijn naam begon met een K in plaats van met een G. Ik had al vermoedens dat het een beetje scheef liep omdat ze’m ook wel raar uitsprak, maar dat ze hem ook zo SCHREEF?! Tggg… Next.
Mijn woordenschat uitbreiden.
Ga nu niet denken dat ik mij aan’t verdiepen ben in “Het Groene Boekje” of “De Dikke Van Dale” ofzo, ik vind gewoon dat het tijd word dat ik mijn blog-related woordenschat een keer ga uitbreiden! Je weet het of je weet het niet, maar als het mij zelfs al opvalt dat ik vaak in herhaling val met uitdrukkingen, stopwoordjes, ‘knoopwoordjes’,… dan kan je toch wel gaan stellen dat het de foute kant aan’t opgaan is, niet? En ok, sinds ik meer en meer Engelse blogs begin te lezen en er ook keer op keer van versteld sta dat de Engelse woordenschat zo fucking lekker uitgebreid is en dat alles dan ook nog een keer zó lekker over de tong rolt… (Je snapt wel wat ik bedoel.
) Ik wil gewoon een keer al mijn frequent gebruikte woordjes uit mijn vocabulaire wissen en opgaan in een nieuwe reeks zodat ik er weer een heel jaar tegenaan kan!
Ik heb het dan op woordjes zoals ‘enzo’, ‘however’, ‘righto’, ‘maar ok’,… En ik vind ook dat ik te veel aan verkleinwoorden en accenten doe. Don’t ask me why, ik weet er zélf (hier ga ik weer…) niet eens een klaar en duidelijk antwoord op…
Vroeger gaan slapen
Ik hoop dat m’n familie niet meeleest of ik kan me binnenkort verwachten aan een stel huppelende gevallen met een big smile op hun gezicht. Hoe dan ook, ik ga er geen doekjes om winden: ik moet dringend vroeger gaan slapen! Mijn o-zo-perfecte slaappartroon blijkt toch niet ‘het van het’ te zijn en daar moet ik helaas de gevolgen van dragen. (lees: tranende oogjes, en nee, ik ben niet depressief ofzo) Misschien hadden mijn ouders al die tijd gewoon gelijk en is het wel nodig dat ik toch maar eens vroeger mijn bedje induik om dan ’s morgens opgewekter en sneller mijn bed uit te kunnen springen. Mwah…
Meer aan de interessante literatuur zitten.
Herinneren jullie je nog mijn post van niet zo lang geleden met die foto van dat datingboekje erbij? Toen ik op m’n verjaardag de stad in trok om relaxed wat rond te ‘hangen’ (en terrasjes te doen met vriendinnen, yup) besloot ik toch maar meteen de Standaard Boekhandel voor mijn rekening te nemen. Ik had opeens een enorme zin om het boekje te lezen en ik moést het gewoon hebben. Helaas pindakaas… Maar niet getreurd! Ik dacht meteen weer aan de tip van Kathleen en waagde een stapje naar DeSleghte, een tweedehandsboekenwinkel die ook wel nieuwe boekjes verkoopt en dat allemaal voor heel weinig geld! Zo vond ik er niet mijn boekje (ik wil het nog steeds hebben, nah) maar een gelijksoortig boekje en dat heb ik dan meteen gekocht! ‘Het dating rampenplan‘ van Anna Van Wittenverghe is de gelukkige geworden en dat voor de volle VIER EURO. Yummy!
Soit, ik wil méér van die boekjes. Hoe meer hoe liever, en het liefste ook nu meteen!
Mezelf op de wereld storten.
Computers. Allemaal leuk enzo, opzich ook wel een eigen wereld en daar heb ik helemaal niets over te klagen! But yeah, there’s so much more… Laten we het zo stellen: ik vond uitgaan vóór mijn 16de al wel tof maar nu zou het eigenlijk nog vééééééél leuker moeten worden! En daar ga ik eens werk van maken sie. Tot nu toe heb ik al elke vrijdagavond van september wat gevonden om naartoe te gaan, het is er alleen nog niet van gekomen… -_- Maar ik geef niet op. Ik vind wel een slachtoffer!
En zo kan ik nog wel een hele tijd doorgaan. Wooooooo, wat klinkt dat fout! Precies alsof mijn leven all the way overhoop ligt en ik eigenlijk alles opnieuw zou moeten gaan aanpakken. Niet dus. Daar ben ik veel te leeg voor. Tja, ik denk dat er altijd wel dingen zullen blijven die een andere aanpak vragen, zoals bv. het feit dat mijn draadloze router nog steeds niet werkt. Misschien moet ik het prulletje meer met liefde gaan behandelen in plaats van het de hele tijd te zitten vervloeken ofzo. Wie weet… En ik moet kappen met zulke lange entry’s te schrijven! WHAT THE HELL AM I THINKING? Een jaar geleden zou ik bij ’schrijven’ nog zitten denken hebben aan van die snobs en studjes die niets anders doen dan hun ziel in een pen leggen en wortelsap drinken. (don’t ask) Bleh, een psycholoog in de zaal?