September 10th, 2006
Zondagnamiddag, chicklit & luchtbalonnen
Meestal weet ik wel een paar zinnen te bedenken om een blogje mee te beginnen, maar wat als je het tweemaal per dag gaat doen? Vroeger was het makkelijker. Ik verzon wat als ‘ik leef nog’ of ‘het is alweer lang geleden, het spijt me, blaat blaat blaat’, maar als je meer dan één keertje per dag een entry gaat typen? Dan vallen al die mogelijkheden in één klap weg en moet Gwendolyn een andere oplossing zoeken. Maar hey, ik wacht niet tot morgen als alles wat ik vandaag beleefd heb nog lekker vers in mijn geheugen zit hoor! Leer er dus maar mee leven, met deze ‘gezellige-intro-loze entry’.
Alright, ik schreef deze morgen ‘over het feit dat het leven als een koe is’, maar ik trek gedeeltelijk mijn woorden terug. Het leven is helemaaal niet als een koe, althans toch niet de hele tijd. Het leven kan soms erg mooi zijn en vol verrassingen zitten, en voor je het weet heb je in no time een voorliefde voor chicklit gecreeërd. Yesssss, het kan!
Ik had - alweer - een relaxed middagje computeren en pspgeprul gepland tot mijn ouders besloten dat ze zomaar eventjes wilden gaan citytrippen in Ieper. (andere West-Vlaamse stad) Ik natuurlijk helemaal in paniek, want o-wee, daar gingen mijn plannen! Ik had me er al helemaal op gekleed, met een jeansshort en een t-shirt die ik eigenlijk nooit draag om mezelf op straat te vertonen, wat dus wilde zeggen dat ik mijn leef én dress-schema helemaal overhoop mocht gaan gooien om een *kuch* gezellige namiddag te Ieperen. No way! Maar de wet van de sterkste (in dit geval: de oudste) ging van start waardoor Gwendolyn enkele ogenblikken later met mp3-speler op bijna-maximaal volume in de auto te vinden was opweg naar - jawel - Ieper. Nuja, opzich is Ieper niet zo’n drama hoor. Ik ga niet ontkennen dat het er eigenlijk wel sfeervol en gezellig is maar ik had er gewoon geen zin in, vandaar. Eenmaal aangekomen werd mijn humeur in recordtempo opgekrikt toen bleek dat er braderie was en dat ook zowat alle winkels open waren. Heaven! Er was vanalles te doen en de bezichtigen. Niet alleen vanwege de open monumentendag, maar ook nog vanwege wat anders. (wat ik nu tijdelijk vergeten ben, excuses!) Had niemand mij daarvoor kunnen waarschuwen?! No offence, I had the time of my life! Er waren dansoptredens in alle soorten en maten, er was een loopcourse (iemand die het perfecte ABN woord daarvan weet?) en het was gewoon heel erg lekker. (vanwege de cakejes en de hot-dog, eh)

Ik wilde ook al lang een keer naar de Standaard Boekhandel om mijn voorraad chicklit in te slaan, dus dit leek me het perfecte moment. Nuja, om een lang verhaal kort te maken: ik kocht ‘Wat moet ik aan? De regels’ van Trinny Woodall & Susannah Constantine (I love dertigershit), een goudkleurige mini stylebible in handtasformaat, die ongetwijfeld bij moi in de smaak zal vallen!
Ik ben al een hele tijd ‘fan’ van die twee dus dit boekje past mooi in mijn niet-bestaande fancollectie. Lovely! (en het is natuurlijk ook nog heel erg handig, DUH!) Er waren nog veel meer boekjes die ik wilde kopen zoals bv. een ‘datinggids’ met dingen die je vooral niét moet zeggen, en natuurlijk ‘how-to-dress’ tips en het standaard geleuter wat je in zo’n boekje kan vinden, maar ik wacht er wel mee tot een volgend bezoekje aan de Standaard Boekhandel.
Om de dag af te sluiten (ik ga mijn verhaal toch maar inkorten wat ik durf er mijn stylebible (ok niet mijn nieuwe stylebible!) mijn hoofd op te verwedden dat een groot deel van de mensen die begonnen zijn met lezen ondertussen allang zijn geswitcht naar één of andere goedkope pornosite) zijn we nog eens langsgeweest bij mijn zus in Poperinge. Poperinge ligt niet zo ver van Ieper dus dat kwam mooi uit! En guess what? Bleek er ook nog een keer een soort van luchtballonhappening plaats te vinden! (ok, Anneleen, mocht je dit lezen dan vind je mij waarschijnlijk ongelofelijk belachelijk
En mocht je het gezien hebben: ik vond de ballon van ‘Filou & Friends’ de mooiste!
)
Ik herinner me nog dat ze hier vroeger op ‘t Hoge aan de Lange Munte (sportcomplex) vaak ballonvluchten regelden maar het was gewoon lang geleden dat ik er nog eentje gezien had, dus ik was ook weeral blij.
Oh my god, ik besef nu pas hoe saai mijn entry’s eigenlijk zijn (waarom blog ik ook alweer?) maar hey, ik wílde het gewoon vertellen! (dus leer er ook maar mee leven) En vergeet niet (check vorige entry) dat ik hostees zoek! (niet echt ‘zoeken’ maar mocht iemand geïnteresseerd zijn…)

Dit is het weblog van Gwendolyn, een achttien zomers jong meisje uit het zuidwesten van België. Ze heeft af en toe haar eigen aparte kijk op alles wat leeft, houdt enorm van allerlei schattige prullaria en probeert alles zo positief mogelijk in te zien. Diep in haar schuilt een klein, verlegen meisje met grootse toekomstdromen en ambities. 
