Mijn ouders zijn deze vooravond/avond voor een paar uurtjes naar zee vertrokken en ik zit lekker thuis. Ik ben niet zo van de ‘lange wandelingen op de dijk in de kou’ dus dit is voor mij het beste alternatief. Mijn vader belde daarnet even.

Hij: (…) we zitten nu in een cafetaria op den dijk, mama is appelbeignets* aan’t eten.
Ik: ik eet nie graag appelbeignets.
Hij: oh…
*stilte*
Hij: en wa zijde aan’t doen?
Ik: computer!
Hij: da’s toch nie meer normaal hé, in’t vervolg gade mee naar de zee!
(…)

En toch blijf ik mijn computer boven alles verkiezen! (ok ja, en mét een grote lading chocolade erbij) Grmbl…
Niets, maar dan ook echt niets zal mij voor mijn plezier naar zee doen gaan om lange wandelingen te maken op de dijk in de kou. En al zeker geen appelbeignets.

*Appelbeignets: een soort van oliebollen met appeldinges erin.

Gisteravond, dat wel. (om nog maar een keer een foto te posten, heh)

Hé bah, net als je netjes bezig bent vrijwel elke dag vrijwillig een blogje achter te laten lijkt het alsof je leven in een sneltrein springt en de dagen erdoor vliegen, zonder een blogje achter te laten. Nu zijn drie dagen eigenlijk totaal niet veel, maar toch. Ik had wat meer achter kunnen laten. Toen ik het vorige postte had ik eigenlijk wat anders in gedachten om die dag te vertellen maar dat heb ik toen maar opzij geschoven om de vorige blog te posten. Tja… ik vond het wel nodig en een beetje belangrijker, maar ok. Geen gezeur meer (al valt dat natuurlijk altijd wel weer in twijfel te trekken), nieuwe lijn, nieuwe blog. Huppekee!

Tot de laatste weken dacht ik nog te kunnen hervallen in mijn dagelijkse gewoontes van vorig jaar. Nu en dan een huiswerkje de dag voor einddatum maken, boekje een week voor het maken van een verslag uit de bibliotheek plukken en leren? Ok, daar had ik vorig jaar ook wel wat meer tijd voor nodig maar het meeste, of dan toch het essentieelste, deed ik vooral op momenten dat het eigenlijk niet paste omdat het ofwel vijf minuutjes voor het eigenlijke proefwerk viel, ófwel omdat het gewoonweg geen moment was om cursussen boven te halen en ineens all the way vijf hoofdstukken aardrijkskunde over de grondstoffen en industriegebieden in Noord-Amerika erin te stampen.

En achja, ik had ook al een aantal keer hetzelfde liedje gehoord à là “het vijfde middelbaar is het lastigste van de zes” maar het sloeg niet aan, klonk gewoonweg niet mooi in de oren en de beat ontbrak dus ik wiste het van mijn iPod en probeerde het voor de rest van mijn dagen te negeren. (woohoo, wát een beeldspraak!) Maar nu, nu dat ik merk dat óók de engelse taal nog massa’s geheimen te bieden heeft, dat duits serieus wordt (vorig jaar hadden we rampzalige lessen duits) en dat aardrijkskunde een keertje niet meer over ontginningen en industriële hoepsasa haat wordt het wel duidelijk dat Gwendolyntje hier vanalles over het hoofd aan het zien is en op het foute spoor drijgt te ploffen. (niet dat ik nu ineens slechte resultaten behaal hoor op school, integendeel, het is niet echt veel verandert met vorig jaar, ik moet er gewoon véél meer voor doen) En tja, of je het nu wil of niet, hiervoor bestaat maar één oplossing:

SHOPPEN!

Oh yeah baby! Maar hierover later meer, want met het onderwerp “shoppen” heb ik nog wat specifieke plannen à là Dolcesque.org. Maar dat zien jullie later wel allemaal!

Verder verlang ik tot morgen. Natuurlijk omdat het vrijdag is (de 13de) en omdat ik na school nog een paar uurtjes in de stad ga rondhangen en het daarna weekend is, DUH! Ik verlang ook tot over twee weken, dan heb ik een week vakantie, yay! En om averechts te doen verlang ik ook tot de kerstexamens. Jup. (want daarna heb ik ofcourse twee weken vakantie, DUH!)

Dit saaie schools getinte niet-samenhangende stukje met een vreemde poging tot beeldspraak dus om jullie te vertellen dat ik nog steeds graag blog, ik het nog met plezier elke dag wil doen maar het gewoonweg niet altijd past (hoewel ik vanalles te vertellen heb of uit mijn duim zou kunnen zuigen) en “shoppen” voor de verandering alweer een rang opgeschoven is in mijn to-have-fun lijst. En nu ga ik… huiswerk maken. Ohyeahbabydancethecongababy! (nevermind)

Edit: Ok, ze heeft haar freewebs account gewist. Maar ik ben nog steeds pissed! En ik deed aan printscreentjes, dus klik. Gadver, ik ben het zo zat! Dit is echt de tweede keer dat ik hierover een blog ‘moet’ posten. Da’s toch niet meer normaal?! Anyhow, ik kom het toch bijna (ik hou van mijn statistieken en van Lucas en Marjolein!) elke keer te weten als iemand zoiets doet dus laat het ALSJEBLIEFT een les zijn! (en als je denkt dat je me te slim af bent, ik kan nog 3-4 (ex-)sites noemen die ‘op hetzelfde niveau’ als die van die site hieronder actief waren en ik kan nog een hoop mensen opnoemen die mijn stylesheet letterlijk gekopierd hebben - en hem nog steeds gebruiken) Bah, ziekelijk…//

ARGH ARGH ARGH ARGH ARGH!!!!!!!!!!!!!!

Stuur hatemail naar sarah-jeanne-online@hotmail.com

CHECK DIT: http://www.freewebs.com/yoliro/Test3.htm

HET KIND IS GEK! EN IK BEN PISSED! Niet alleen steelt ze m’n layout, ook vertaalt ze mijn blogs EN GEBRUIKT ZE MIJN FOTO’S OF WHATEVER DUNNO DUNNO DUNNO!

Sommigen kunnen er beter tegen dan anderen, maar ik dus niet. En eigenlijk ook omdat ik vandaag tot 13 uur geslapen heb. Waar is de moeheid? Mijn bed lonkt té verleidelijk!

En dan ga je je bezighouden met domme dingetjes zoals: waar is de tijd dat dit liedje in de ultratop stond? (ik vond het mooi, ja)
ATC - Around The World

Goh Gwendolyn, get a life! (repeat 2x)

En net wanneer jullie (en ik eigenlijk ook) het niet verwacht hadden…

… komt er een nieuwe layout aan.

AND I LIKE ‘EM! Dus stay tuned, geen brb-dingen deze keer want zo zijn er al véééél te veel. Gewoon the real shit en loopt het fout dan loopt het fout en zien jullie een complete mess voor ogen. Pech dan, dan fix ik het gewoon weer. Tot straks ofzo!

YAY! Ik ben SUPER TEVREDEN! Net toen ik in een layoutblock zat kwam ik met dit ideetje opdagen. (klopt niet echt maargoed) Een dikke merci aan Charlotte voor de steun, de massa’s printscreentjes en tips!

Anyhow, Student Welcome was echt té leuk! Het regende pijpestelen, ik liep erbij alsof ik pas van onder de douche kwam (maar dan viezer), ik had het suuuuuperkoud,… maar eigenlijk was het enorm leuk, enorm gezellig en de muziek was super! Blijkbaar zó hard zitten roepen tijdens ‘t Hof van Commerce (en de rest van de avond) dat mijn kaak de volgende morgen geblokkeerd zat. En hoewel ik pas rond 00.00 uur kletsnat thuis arriveerde viel mijn moeheid op de sportdag wel mee, al heb ik niet intensief meegedaan. Het regende alweer, ik liep er alweer bij alsof ik pas vanonder de douche kwam (maar dan nog véél viezer) en ik had het nog kouder dan de dag daarvoor.
Een warm bad en een warme chocolademelk maakten het toen ik thuiskwam gelukkig allemaal weer goed. Aaaah…

Heyla! Ik heb even getwijfeld wat ik deze keer zou gaan bloggen. Er is niet echt wat noemenswaardig gebeurd de laatste dagen dus een verhaaltje over m’n eigen leven valt alvast af. Toen dacht ik aan een muziekje, een filmpje of zelfs een videoblog. Maar neen. De eerste twee zouden wat teveel van het goede geweest zijn en de laatste vind ik niet eens een optie, helaas. Dan maar een mix van enkele bovenstaande dingen, want dat ik wíl bloggen is een feit.

Allereerst even meedelen dat ik nog steeds een meisje ben van 16 jaar dat nog steeds naar school gaat en blijkbaar voor eeuwig en altijd vastgeplakt blijft aan haar computertje. Het enige dat de laatste dagen veranderde is dat ik mijn eigen krachten onderschat heb. Joa! Mijn fiets was een aantal dagen kapot omdat ik te hard geremd had (niet echt met een reden hoor ) waardoor ik mijn remkabel in eh… twee stukjes getrokken heb. Nuja, geen drama, fiets naar de fietsenmaker en Gwendolyn moest maar een paar keertjes met de bus naar school toe. En dat is geneens zo erg nog niet! Na allerlei verhalen gelezen te hebben over het openbaar vervoer kreeg ik het even benauwd maar ik heb eigenlijk niets te klagen! Je moet natuurlijk wel het geluk hebben dat ik heb (een bushokje 10 stappen verderop aan de overkant van de straat) en de kennis dat de bussen in Kortrijk gemiddeld twee minuten te laat komen en het komt allemaal goed! Er is zelfs meer. Mijn fiets is ondertussen alweer veilig thuis (ik ging er vandaag met mijn moeder om en ik was eerder thuis met de fiets dan mijn moeder met de auto !) en tóch ga ik morgen nog een laatste keer met de bus naar school. Maar dat heeft eigenlijk met wat anders te maken: Student Welcome, een festival/concert in hartje Kortrijk. I like! Dus morgen wordt het waarschijnlijk lichtjes laat, en dan te bedenken dat ik de dag erop sportdag heb… NOOOO! Wie vind die sportdagen ook uit?! We gaan kajakken op ‘de vaart‘ (het kanaal Kortrijk-Bossuit) en het idee alleen al lijkt me ENORM VIES. Maar ik kan er niet onderuit, ik heb beloofd aan Charlotte dat ik in geen geval zou afzeggen dus dan doe ik dat ook maar niet en zodoende ga ik vrijdag lekker in het vuile water plonzen. (natuurlijk ga ik in eerste instantie mijn voorzorgen nemen en opletten dat ik niet in het water val maar met mij weet je natuurlijk nooit )

Last but not least wil ik jullie een liedje laten horen. Misschien stelt het niet zoveel voor maar ik stond wel versteld toen ik het hoorde, en het is eigenlijk ook best droevig, maar wel mooi.

Fefe Dobson - Rainbow

*telefoon rinkelt*
Mama: we zijn net bij oma blablabla
Ik: blablabla
Mama: is het daar ook zo aan’t onweren?
Ik: nee, maar ‘t zit wel donker…
Mama: hier in Aalbeke wel! Ge moet maar bellen als’t daar ook begint te onweren en dan komen we naar huis.
*Gwendolyn legt de telefoon neer*
BOEMBOEMBOEM (of hoe je een onweer ook probeert te verwoorden)
*zucht*

Eigenlijk vind ik onweer niet zo’n drama. ‘t Is dat ik dan de computers en televisies helemaal moet uitzetten maar verder vind ik het eigenlijk gewoon gezellig. Ik slaap ook het diepst wanneer het onweert. En hoe ik dat weet? Ik word wakker en iedereen vraagt me dan of ik het onweer van die nacht gehoord heb. Niet dus…
Pas toen het begon te hagelen dacht ik dat ons huis ging instorten en was ik niet meer 100% zeker van mijn stuk. Maar zoals je ziet zit ik hier nog steeds te typen dus eh… I’m fine!

En nu wil ik zo snel mogelijk sneeuwfoto’s kunnen maken. (hoezo ongeduldig?)