Vandaag neem ik dus geen enkele telefoon meer op. Nope, no way, not me anymore!

Toen ik deze namiddag thuiskwam van school (*geeuw*) werd ik meteen verwelkomd door een telefoontje met op de display “Numero Privé”, die vrolijk neerhing nadat ik met veel moeite mijn alom bekende en o-zo asociale “hallo” door de hoorn (modernised, of course) had gebruld.
“Wat?” “Huh?” “Ok, whaaaatever!”

Even later ging de telefoon opnieuw. Ik herkende het nummer op de display en toen ik mijn moeder’s stem hoorde werd ik al helemaal gerustgesteld. Tijd voor praatjes was er niet want, het enige wat ik kon opmaken uit het telefoontje was dat mijn moeder de telefoon van mijn oma aan het uittesten was door de “ok, die werkt!” die meteen naar m’n hoofd gegooid werd. (stel je voor, je neemt de telefoon op, zegt zoals gewoonlijk lekker asociaal “hallo” en de enige respons die je terugkrijgt is “ok, die werkt!” )
“Hmm hmm…” “Whaaaatever!”

Nadat ik een telefoontje van mijn vader had gekregen die in de auto zat, net over Eindhoven was en binnen zo’n dik anderhalf uurtje thuis zou arriveren rinkelde dat ding opnieuw. En guess what, ik had het telefoontje met mijn vader pas opgehangen of iemand vroeg naar hem en stond erop dat ik zijn GSM-nummer zou doorgeven. Klinkt opzich niet echt als een groot probleem, maar yesss, we hebben hier met MIJ te maken dus ik kan je verzekeren dat ik daar inderdaad een probleem van maakte!

Naar beneden gelopen, tot de conclusie gekomen dat dat briefje met alle GSM-nummers van mijn ouders, zus, ikzelf,… VOOR DE VERANDERING een keer niet aan het raam hangt (like… anders WEL?!), mij even geëxcuseerd aan de telefoon, terug naar boven gelopen, mijn GSM gezocht (mensen die mij ondertussen al wat beter kennen weten dat ik constant mijn GSM verlies), als een n00b mijn adresboek doorbladerd, EINDELIJK héél misschien het goede GSM-nummer gevonden en dat dan doorgegeven. En kortaf neergelegd.
“Grrrrr…”

Het is de laatste dag van de krokusvakantie en net zoals elke laatste vakantiedag heb ik het gevoel dat ik nog zoveel moet en wil doen, maar er geen tijd meer voor heb, waardoor ik me maar met iets anders bezighoud. In tegenstelling tot andere laatste vakantiedagen heb ik echter wél het gevoel dat ik me redelijk nuttig heb beziggehouden deze vakantie dus van een schuldgevoel is er gelukkig geen sprake. Maar je kent dat wel, vakantie is te leuk. Het zou elke dag vakantie mogen zijn, ik zou echt wel wat vinden om me mee bezig te houden, geen nood! But yeah. De realiteit is natuurlijk lichtjes anders.

Ik hou sowieso niet van laatste vakantiedagen. Ze zijn ofwel helemaal gestresst, ofwel juist niet (zodat ik me nutteloos voel) en ik loop de hele dag te denken aan dingen die ik nog moet doen vóór morgen en de dingen die ik vergeten heb blijven zich opstapelen en opstapelen en opstapelen. Mijn agenda heb ik de hele vakantie nog niet opengedaan uit vrees dat er een grote toets of huiswerk op het schema staat en het klinkt misschien uiterst gevaarlijk maar IK WIL HET GEWOON NIET WETEN.

Maar ik voel me wel voldaan, ofzo. Namiddagje Sluis en Knokke, namiddagje shoppen met een vriendin, namiddagje bijpraten met twee andere vriendinnetjes, avondje ijsschaatsen (hey, ik maak vorderingen! En als ik geen aanvaring had gehad met een klein jongetje - wat gewoon erg grappig was, achteraf gezien dan, maar goed manouvreren op schaatsen kan ik dus niet - dan was het echt een relaxte avond geweest!),…

Ik had alleen gehoopt mijn vakantie wat “nuttiger” te kunnen afsluiten. No offense maar vijf uur lang op restaurant gaan met familie… En ok, het eten was wel lekker maar zoals altijd verveelde ik me de rest van de tijd verschrikkelijk. Gelukkig was mijn zus er dit jaar ook zodat ik me wat kon bezighouden met Julie (haar oudste kindje, bijna 4 jaar) en de verveling op sommige momenten wel meeviel. (tekeningetjes maken met wasco’s is leuker dan je denkt! ) En ik had een good hairday! (maakte veel goed hoor!)

Laat ik nu maar eens kijken wat er vanavond nog op het programma staat om al te grote problemen te voorkomen (nu het nog kan) en O WEE als het morgen regent want dan moet ik met de bus en omdat er openbare werken zijn stopt mijn bus niet meer op de Grote Markt maar aan het station waardoor ik nu dus een stukske langer moet wandelen. Grmbl.

Op dit moment is het verlangen naar het Happy Hour van Debby en Nancy groot dus ben ik eventjes blij dat het vandaag zondag is (toch nog één reden) en ze vanavond op televisie zijn!

Geniet nog van de laatste vakantiedag of de laatste dag van het weekend en mocht je de komende week vakantie hebben, denk aan mij!

PS: check dadelijk eens mijn photolog voor wat wasco-creaties!

Een tijdje geleden al eens geblogd door Sara, maar sinds ze me in tijden van verveling toch altijd wel weer voorziet van een geweldig staaltje entertainment presenteer ik jullie Ms. Dewey!

Ik heb natuurlijk niet ALLES uitgeprobeerd qua typdingetjes maar met de hulp van Davy heb ik toch een lijstje kunnen samenstellen met The Best of Ms. Dewey!

gangster, mime, rapper, hacker, thief, sports, NFL, popcorn, gun, ricardo, …

* note: Ms. Dewey likes to change dus ik kan niet garanderen dat je bij elk dingetje hetzelfde te zien krijgt als ik.

Sinds ik gisteren de hele tijd ijsjes en pannekoeken etc. moest serveren heb ik nu al twee dagen erg veel zin in een lekker ijsje. Want geef toe, na de hele tijd met ijsjes rondgelopen te hebben verdiende ik er zelf toch óók wel eentje, heh? Mijn moeder vertelde me het blijde nieuws dat er nog een paar Magnum’s in de diepvriezer te vinden waren en toen ik vol goede moed ging kijken trof ik enkel een lege doos aan? WHAT HAD HAPPENED?

Ik herinner me nog dat ik een tijd geleden zó’n zin had in ijsjes en toen mijn moeder kort daarop boodschappen deed had ze speciaal voor mij lekkere ijsjes meegebracht. Toen ik er niet zo lang daarna eentje uit de diepvriezer wilde nemen vond ik ook slechts een lege doos waar ooit wel eens ijsjes ingezaten hadden maar op dat moment duidelijk niet meer. Iemand had ze achter mijn rug opgegeten en toen ik erachter kwam dat mijn vader de dader was, was ik natuurlijk boos. Boos én verdrietig, want ik had er zo hard op gehoopt.

Anyway, mijn moeder doet morgen boodschappen en ik heb haar weer de opdracht gegeven om ijsjes te kopen. Omdat ik natuurlijk niet wil dat alle ijsjes weer stiekem verdwijnen moet er een goede strategie bedacht worden, en daarvoor heb ik al enkele suggesties.

Als eerste kan ik me van mijn sluwste kant laten zien en mijn moeder opwachten als ze terugkomt van de winkel om direct alle ijsjes op te eten, nog voor ze in de diepvriezer belanden. Het is misschien de meest efficiënte strategie maar of ik er zélf zo veel beter door word…? Als het kleine ijsjes waren dan was het misschien nog te doen maar (je kent me) dat is naar mijn mening niet het geval.

Ik zou ook onze diepvriezer kunnen indelen in allemaal verschillende vakjes. Allereerst een klein vakje voor mijn ouders zodat ze nog wat plaats hebben voor ingevroren spaghettisaus en dergelijke dingen. En een GROOT vak voor mij, waar ik naar hartelust mijn pizza’s en ijsjes kan opbergen. Lijkt misschien een goed plan maar als er in de andere hoek van de diepvriezer en totally binnen handbereik lekkere ijsjes liggen te lonken zou ik ook geen seconde aarzelen dus ik vermoed dat mijn vader dat ook niet gaat doen. (zo vader, zo dochter, that is) En iemand betalen om onze diepvriezer te bewaken is vanzelfsprekend onbetaalbaar. (vooral als je weet dat die persoon extra betaalt moet worden wanneer er verkeersopstoppingen veroorzaakt worden door de aanwezigheid van een verse voorraad ijsjes in de diepvriezer)

Het zou eigenlijk nog niet zo’n slecht idee zijn om te investeren in een eigen koelkast/diepvriezer voor op mijn kamer, maar sinds ik daar al helemaal het geld niet voor heb en het ook wel een ietsie pietsie asociaal zou zijn (maar hey, mijn ijsjes pikken is OOK asociaal!) is dat idee natuurlijk ook meteen uitgesloten.

Zoals je ziet is het nog niet zo simpel om jezelf in dit huis van een lekker ijsje te verzekeren. Suggesties? Iemand? HIER SPREEKT EEN VROUW IN NOOD!

Elk jaar bestel ik deze 828 pagina’s dikke catalogus en kan ik nooooooit wachten tot hij aankomt! Nu heb ik alvast iets om naar uit te kijken als ik deze middag moet werken, can’t wait!

(klik hier als je ook zo’n gratis catalogus wil ontvangen, al leveren ze enkel in België…)

Al sinds de jaren stillekes sleuren mijn ouders mij minstens drie keer per jaar mee naar Sluis, en terwijl ik daar vroeger tegenop zag vind ik het de laatste tijd wel leuk om er gezellig wat rond te wandelen en iets lekkers te eten. Toen mijn vader me deze middag vroeg of ik mee wilde naar Sluis moest ik eventjes twijfelen omdat ik nog steeds een beetje ziek ben (dat merk ik op dit moment, na een namiddagje stappen, weer heel duidelijk) maar omdat ik er eigenlijk wel zin in had heb ik mijn keel- en hoofdpijn voor even aan de kant geschoven, snel gedoucht en een poging gedaan om er niet-ziek uit te zien zodat ik toch mee kon.

Missie: een verjaardagscadeau vinden voor een vriendinnetje van mij. Tussen alle erotiekwinkels en sexshops die je daar in overvloed vindt door, vond ik een winkeltje dat mij omwille van de lekkere zeepjesgeur die tot op de straat te ruiken was naar binnen lonkte. Toen ik samen met mijn moeder aan de kassa stond en ik de man een dubbelgevouwd briefje van tien euro toestopte was het meteen duidelijk dat ik er minder makkelijk vanaf zou komen dan ik had gedacht. “Je moet briefjes altijd openvouwen als je ze afgeeft want voor je het weet zit er nog een ander briefje tussen.” Wat misschien op een interessante levensles lijkt kwam bij ons toch niet zo vriendelijk over sinds de man opzich ook al niet zo vriendelijk over kwam (slechte seks?) en nadat hij moeilijk deed over wisselgeld vond mijn moeder het blijkbaar een gepast moment om er een clichématige belgenmop bovenop te gooien. “Tsja, ‘t is van de Hollanders dat je dat moet leren hé!” En voor we de man de tijd gunden om er een sterk antwoord op te verzinnen waren we de winkel alweer uit.

Nadat ik een pannenkoek met vanille ijs op had en Sluis stilaan leegliep besloten we nog even verder te rijden tot in Knokke. Het was ondertussen al zes uur dus veel gewinkel zou er niet meer van komen, maar het was daarom niet minder gezellig! We passeerden nog langs de Standaard Boekhandel, en dat is voor mij overduidelijk gevaarlijk terrein. Eens ik daar binnen ben zit je gegarandeerd voor een klein uur vast omdat ik vrijwel alle nieuwe boeken wil bekijken. Helaas voor mijn ouders was dat nu weer het geval waardoor alle winkels al helemaal gesloten waren toen we weer buiten liepen.

Op een wankelig tafeltje waarop de toptien van fictieboeken te vinden was, en verdacht dicht langs het Penisboek van Goedele Liekens vond ik deze twee boekjes. Het Parfum wilde ik op aanraden van Kathleen al een tijdje lezen en De Helaasheid Der Dingen schijnt ook subliem te zijn dus kocht ik ze gewoon allebei. Een grote lezer ben ik eerlijkgezegd niet en het moet al een sterk boek zijn om me mijn aandacht erbij te laten houden maar ik heb er wel vertrouwen in. Alvast een goede reden om vanavond nog eens vroeg in mijn bedje te kruipen. (sowieso geen slecht idee want ik voel de hoofdpijn weer opkomen)

And last but definately not least: een Lacoste schoenenwinkel! Misschien was het wel goed dat alle winkels al gesloten waren of ik was er vast en zeker een hoop binnengegaan. (zóveel leuke schoenen die ik heb gezien!!) Bij deze etalage heb ik het meeste staan kwijlen dus die kon natuurlijk niet aan mijn camera ontkomen!

Iemand die deze middag toevallig naar Sluis gaat? You know, schattig stadje op de grens tussen België en Nederland? In Zeeuws Vlaanderen?

Ach, ik wel. En voor een keer dat ik naar Nederland kom…

De stokjesinvasie van een tijd geleden is nog maar net de deur uit en ik krijg er alweer eentje toegeschoven. Eigenlijk ben ik teleurgesteld. Dat ik zo’n stokjes erg leuk vind om in te vullen is ondertussen wel al duidelijk maar als we zó gaan beginnen krijg ik het toch op mijn heupen.

Het wordt tijd dat er weer eens een origineel stokje gelanceerd wordt in de blogscene en als niemand anders het doet dan doe ik het zelf wel. Althans, ik ben aan het brainstormen met Djana maar omdat we voorlopig op niets leuks botsen zal ik jullie alvast bezighouden door 10 vreemde dingen of dingen die nog niemand over me weet te vertellen. (zoals je ziet DRUIPT de originaliteit er weer vanaf…) Thanks Djana! (no offense schat, ik vroeg er eigenlijk om want ik ben me al de hele dag dood aan het vervelen)

Maar goed, gelukkig hebben we hier met MIJ te maken en zijn er voorlopig nog genoeg aparte feitjes op voorraad om tientallen gelijkaardige stokjes te vullen.

(more…)

We vallen blijkbaar van het ene uiterste in het andere want da die paar vlokjes sneeuw van een aantal dagen geleden kwam vandaag een mooi, warm zonnetje tevoorschijn piepen. I definately like!

Kijk, met zo’n weer ga ik altijd meteen verlangen naar de zomer en herinneringen bovenhalen van de zomers van vorig jaar en het jaar daarvoor etc. Klinkt misschien leuk, maar het is niet gezond als je tijdens de les economie (terwijl de zon door het raam binnenschijnt en je rug verwarmt) met je gedachten in het zuiden zit, waar je op dat moment het liefst met een leuk tijdschriftje in het zonnetje wil liggen. Mét een Jude Law lookalike (of Mr. Law himself) die af en toe voor verfrissing en entertainment zorgt.

Mocht je het trouwens niet meteen opgemerkt hebben, ik val echt in herhaling! Het is geloof ik niet de eerste keer dat ik (per ongeluk) dingen zit over te nemen uit oude blogs. Kijk maar eens wat ik op 1 april 2006 schreef:

[…] Oh dear, ik moet dringend ophouden met spreken over warme temperaturen, openluchtzwembaden en dergelijke! Je te jure, voor je het weet neem ik sito presto het vliegtuig naar de Caraïben! Kreta, Spanje, Griekenland of Italië is natuurlijk ook helemaal ok maar willen we niet altijd dat béétje meer? Dat willen we wel, ja. Doe mij maar een enkele reis naar de Caraïben! Ik zie mezelf al liggen op een wit strand met een major zonnebril op mijn neus, een frisse cocktail in mijn hand en een portie interessante lectuur. Wie wil er mee? Misschien is een groepsticket wel goedkoper! Ik vind het alvast de moeite waard om het te proberen… […]
- Aprilfool swimmingparty, 1 april 2006

Nuja, opzich blijft mijn aanbod gewoon gelden hoor! Het is niet omdat we ondertussen al bijna een jaar verder zijn dat ik niet meer naar de Caraïben wil om eens goed uit te rusten. (alsof het leven hier zo hard is, haha - ok misschien een beetje, met Valentijn enzo gisteren; very deprimerend)

Verder is dit weertje ook hét moment bij uitstek om eens redelijk vroeg uit mijn bed te springen en op stap te gaan met mijn camera. Dat wil ik eigenlijk al een tijdje doen en omdat ik volgende week vakantie heb is het misschien niet zo’n slecht idee om daar eens werk van te maken! Niet dat ik hier in een interessante buurt woon waar veel te fotograferen valt maar het is alvast eens iets anders dan zélf de hele tijd te zitten camwhoren. (I know, I know…)

(Over camwhoren gesproken, ik lees dat jullie graag mijn nieuwe kapsel willen zien, en dat staat eigenlijk al een tijdje gepost. Check maar eens de photolog. Als het op foto’s aankomt post ik het sowieso eerder daar dan hier! )

Enfin, back to reality. Morgen nog een toetsje wiskunde op het programma en dan… vakantie!

PS: ik ben zó’n asociaal mens als het op telefoneren aankomt want a) ik telefoneer helemaaaal niet graag en b) als iemand opbelt zeg ik gewoon ‘hallo’ en wordt het 4 van de 5 keer stil waarna er een ‘ben ik hier bij …?’ volgt. Ik ben van de e-mail en IM-generatie, schattekes. Telefoneren doe je naar je grootmoeder en niet naar mij! Puh-lease…

Prettige Valentijnsdag dan maar!
Iemand iets leuks gekregen/meegemaakt?