Ik had een enorme entry getypt met een verslag en foto’s van afgelopen weekend, maar uiteindelijk toch niet gepost. Waarom? Geen idee. Meestal vraag ik het aan mensen of ik foto’s van hen mag posten maar dit keer dus niet, en ik wil geen problemen want met een blog weet je natuurlijk nooit wie allemaal meeleest! En er lezen mensen mee waarvan ik het liever niet heb, dat weet ik bijna 100% zeker. Ik maak straks wel eens een foto albumpje aan met ALLE foto’s (dat had ik sowieso nog aan wat mensen beloofd), komt goed.

De afgelopen dagen waren stresserend, dan weer relaxed, zenuwwekkend, vermoeiend,… maar daarom niet minder leuk! Zaterdagavond zat de Kortrijkse schouwburg vrijwel helemaal vol waardoor het enorm spannend was en vandaag was het dan weer een stuk kalmer zodat het er wat relaxed aan toe ging.

De foto’s komen dus later, maar ondertussen alvast een aantal filmpjes van dansstukken!

(more…)

OEF! Al een klein deeltje van mijn druk weekend achter de rug! Gelukkig vallen maandag en dinsdag ook weg want twee rustige dagen zal ik wel kunnen gebruiken! Om jullie een idee te geven:

Gisteren
Om 19.15 uur had ik generale repetitie in de schouwburg, want vanavond en morgen heb ik dansoptreden! Het is allemaal een klein uur uitgelopen dus ik was later thuis dan verwacht, waardoor ik maar bitter weinig tijd had om klaar te zijn tegen 22 uur. Dan zijn we ongeveer vertrokken naar de 50dagen fuif hier op de Pottelberg. De muziek was super, maar het was enorm druk (iemand zei dat ze het geschat hadden op 3000 man dus je kan wel denken…) en eigenlijk ook een beetje té warm om veel te dansen want na minder dan vijf minuten was je gegarandeerd al helemaal bezweet.

Dat bracht scenario’s met zich mee van mannen die half gingen strippen en wanneer je er langs liep wandelde je gelijk door een walm van stinkend zweet. Geen aanrader.

Vandaag roep ik uit tot Dag Van De Jurkjes. (ik blijf “kleedjes” verkiezen maargoed) Niet alleen ben ik opgestaan in een jurkje, ik heb nu óók een jurkje aan en de outfit voor vanavond wordt weer een jurkje. Met leggings. Ik haat leggings. Ze zijn te warm, te spannend en te kriebelig, maar ik heb geen keuze. Het begint vanavond rond 20 uur en mijn groepje is het derde van de avond dat moet dansen. Ik ben niet zenuwachtig ofzo, de generale repetitie ging goed en het is ondertussen ookal het achtste jaar dat ik dit doe dus het begint allemaal wel te wennen. Natuurlijk vind ik het wel een béétje spannend want alles was (voor zover ik hoorde) ongeveer uitverkocht dus tsja…

Morgen heb ik nog een dansoptreden, ook in de schouwburg. Er zijn in totaal 4 voorstellingen (ongeveer allemaal uitverkocht) en mijn groepje moet twee keer optreden. Zelfde uur zoals de dag ervoor (vandaag dus) en we moeten ook als derde op. In de namiddag ga ik ook nog van 14u tot 17u naar de schouwburg om samen met nog een meisje uit mijn groep te zorgen dat een groep kleine kindertjes die in de namiddag moeten dansen netjes en op tijd op hun plaats terecht komen.

Ik ga mijn vader vragen om de boel te filmen maar ik kan natuurlijk niet garanderen dat het helemaal lukt dus we zien wel!

Ik denk dat veel mensen mijn post van gisteren nogal serieus hebben opgevat. Natuurlijk was hij ook serieus bedoelt! En alles wat ik schreef geldt natuurlijk nog steeds! Beschouw het maar als een kans om mij eens helemaal uit te vragen over bepaalde dingen. Marleen snapte het meteen en vond dat ik maar eens een volledige entry moest volzwijmelen over “een geheime liefde”.

Mijn eerste idee was om een volledig epistel over eten en pasta en pizza enzo te schrijven, maar omdat het 1. niet bevorderlijk is voor mijn dieet dat sinds een aantal dagen weer totally van start gegaan is (no comment) en 2. het eigenlijk niemand interesseert, het alleen maar clichématig zou zijn en hoewel ik pasta en pizza serieus als DE ware liefde beschouw wordt het misschien eens tijd om het voorlopig aan de kant te schuiven voor het serieuzere werk.

Nu moet je beseffen dat ik sowieso nooit zomaar mijn liefdesleven op mijn blog zou dumpen dus verwacht je niet aan spannende details (die er overigens toch niet echt zijn) maar ik kan natuurlijk áltijd wel eens mijn zegje proberen te doen, niet waar?

Allereerst heb ik nooit echt een zwak gehad voor mannen zoals Brad Pitt en (zou je geloven dat ik z’n naam zelfs bijna vergeten was?) Tom Cruise, die toch wel een standaard plaatje van “de man” afbeelden. Pas toen ik Jude Law mocht aanschouwen in The Holiday was ik helemaal van slag en ook Johnny Depp viel niet slecht in de smaak tijdens zijn prestaties in Pirates Of The Caribbean. (niet alleen in POTC hoor! )

Verder word ik snel verliefd en ook snel weer niet-verliefd. Ik geloof ook niet 100% in “liefde op het eerste gezicht” (like, seriously, dat komt toch alleen voor in zwijmelfilms! toch?), waarschijnlijk omdat het me nog nooit echt overkomen is. Ik val dan ook meestal niet op jongens vanwege hun uiterlijk (begrijp me niet verkeerd, ze moeten natuurlijk wél wat hebben!), maar eerder voor hun charmes. En ze moeten lief zijn en mij aan het lachen brengen. Dan zit het meestal goed.

Meer in detail treden doe ik niet, want zoals ik al zei: ik zou nooit mijn liefdesleven op mijn blog dumpen. Maar ik beloof jullie dat áls het ooit boeiend wordt en er sprake is van “een geheime liefde”, dat jullie de eersten zullen zijn die het weten. Deal?

Ik doe mee met de trend! Maar dan wel op mijn manier.

Bloggen op aanvraag, een uitdaging! Je mag mij net zoals mijn voorgangers bedelven onder leuke dingetjes en eten (al heb ik zo’n vaag vermoeden dat daar wel niet veel van in huis zal komen, maar soit, de toestemming heb je alvast!), óf gewoon mailtjes naar mij sturen met onderwerpen die je nog eens in mijn blog wil zien verschijnen, of linkjes, of filmpjes, of foto’s, of … Verzin maar wat! Ik behandel het allemaal met heel veel liefde!

Mailen kan naar ik@lyntje.be, gossip@dolcesque.org en… ik vermoed dat ik nog wel een paar e-mailadresjes heb maar gebruik maar één van deze. (mijn constructies qua mailboxen en forwards zijn gruwelijk ingewikkeld)

Niet aarzelen, just… do it! (hou je mij ook weer mee bezig!)

• een Flickr Pro Account. Ik heb al eerder grote kuis moeten houden tussen mijn foto’s en dat vind ik niet zo fijn. Flickr is sexy, Flickr is de handigheid zelve én de rrr hype is hip! (hé Djana a.k.a. Djaanr! - haha sorry, ik mag je niet plagen!) However, als die dingen niet zo duur waren voor wat ze in feite voorstellen, dan had ik allang een Flickr Pro account.
• de dvd van The Sisterhood Of The Traveling Pants. Die film stond al meer dan een jaar een beetje vergeten op mijn waslijst aan films die ik nog eens moet zien en nadat ik hem gehuurd en bekeken heb, en nog nooit zo veel bij een film heb moeten huilen als bij deze, heb ik besloten dat ik hem wil HEBBEN. Inclusief het boek waarop hij gebaseerd is én het tweede vervolgboek.
• de H&M leegplunderen. Meestal stel ik zo’n dingen zo lang mogelijk uit, maar met zó’n weer lijkt het alsof het nu al eind juni is. Daardoor is mijn bioritme compleet in de war (niet dat ik dat erg vind) en groeit de behoefte om topjes te shoppen met de minuut! (oh, was het maar al juni…)
• een fitnessabbo. Wat? Waar? Wanneer? Miss Cakeje gaat weer fitnessen! Feestje!
• een nekmassage. Nuja, die zou alvast enorm welkom zijn… Vrijwilligers? Niet allemaal tegelijk!
• iets werkends tegen buikpijn en misselijkheid, want dat is op dit moment niet zo’n handigheidje! (ja, jullie hebben vast wel door wat ik bedoel…)

En nog zoveel meer, maar dat laatste neemt ondertussen ferm de bovenhand dus ik ga nu maar eens wat anders doen!

Blijkbaar ben ik dus wel degelijk een soort van keukenprinses. Ik had het nooit durven hopen maar pasta koken is misschien tóch één van mijn sterkste punten. Ten minste, iedereen vond het lekker (mijn moeder toen ze pasta #2 proefde: OOOOOOOOOOH MMM ZO LEKKER!!!) en mijn moeder is nu van plan om nog meer feestjes te geven zodat ik weer pasta kan klaarmaken enzovoort.

Ik weet trouwens niet waardoor het kwam. Ik ben af en toe nogal afgeweken van mijn recepten (”laat de saus 12 uur afgedekt rusten…” eeuhh… me no time!), zelfs met liters olijfolie bleven de spaghettisliertjes gewoon aan elkaar plakken en pasta #2 was al koud terwijl hij eigenlijk warm diende geserveerd te worden. Maar ok, het resultaat mocht er zijn! Zeker weten!

Alleen, ajuintjes schillen blijkt toch niet zo mijn ding te zijn. Mijn moeder vond het nogal grappig toen ze mij in de keuken aantrof terwijl ik met een duikbril op ajuintjes aan het schillen was. Alles werd misschien wel blauw voor mijn ogen en van dieptezicht was niet echt sprake meer, maar na verschillende huilbuien was ik het gewoon beu!

In other news, iemand bracht mij vandaag op een uitstekend idee! Ik was al een tijd opzoek naar een manier om op Werchter foto’s te maken. Mijn nieuwe camera meenemen? No way, dat ding heeft in totaal meer dan €300 euro gekost en dat ga ik daar niet zomaar te grabbel leggen. Wegwerpcameraatjes zijn een tijd in optie geweest maar ik zie het niet zitten om met 10 van die dingen rond te huppelen om ze dan achteraf nog eens te moeten laten ontwikkelen. Wat ook een dure bedoening is. Dus daarom ga ik opzoek naar een klein, handig, goedkoop digitaal cameraatje. Geen nieuw model, liefst onder de €100 en iets van 4-5 megapixel en een paar zoompjes is voldoende. Niets boeiends, niets spectaculairs. Tips, anyone?

Om mijn dagje af te sluiten ga ik dadelijk in bed nog een dvd kijken, dus het wordt waarschijnlijk weer 2 à 3 uur, maar goed.

Volgens mij zit ik mentaal in de knoop ofzo. Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen, maar beschouw het alvast maar als een positieve knoop. Ineens sta ik met plezier om 10 uur op terwijl ik eigenlijk in m’n bed had kunnen blijven liggen tot na twaalf. (het werd gisteravond ook 2 uur dus het is niet dat ik ineens op een ander uur ging slapen)

Ik begin mijn kookkunsten te ontwikkelen: het begon met die cakejes en ondertussen heb ik al voorgesteld aan mijn moeder dat ík vanavond voor de toastjes zou zorgen als er bezoek komt. Ik heb het fantastische idee gekregen om in plaats van toastjes allemaal verschillende soorten mini-pasta te maken en daar ga ik me deze namiddag dus op toeleggen.

Miss Ballerina is een tijdje geleden ook vlijtig overgestapt op All Stars en nu wil ze van die bootschoentjes, die een mix zijn van ballerina’s en All Stars. (of dat vind ik dan toch)

Ik heb ondertussen al 9 potentiële nieuwe layouts gemaakt, maar ik vind ze telkens niet 100% naar mijn zin en daardoor worden ze afgeschreven. Sommigen zeggen dat ik te kieskeurig ben en dat ik ze gewoon allemaal moet gebruiken, ik vind dat alles beter kan en ik gewoon verder moet zoeken. Misschien wordt n° 10 wel wat. Wie zal het zeggen? Ik zal ze allemaal wel eens tonen als ik mentaal weer helemaal goed zit en ik ein-de-lijk eens tevreden ben over iets. Nu alleen hopen dat het aantal niet te hoog meer oploopt, of ik kan meteen een handeltje gaan oprichten!

En mochten sommige mensen gehoopt hebben dat mijn muzieksmaak ook helemaal verandert is, dan moet ik jullie teleurstellen. Ik hou nog steeds van de meest foute muziek die vrijwel iedereen verafschuwt. And I like it that way.

Mijn vader en ik zaten daarnet in de keuken de macaroni te eten die mijn moeder op aanvraag *cough*me*cough* speciaal had klaargemaakt. (het is een schat! ) Net zoals altijd, wanneer mijn moeder even van huis is, zat mijn vader zijn krantje te lezen terwijl hij net zoals ik overduidelijk van de macaroni aan het genieten was. Niets aan het handje dus.

Op een bepaald moment vroeg mijn vader zomaar ineens uit het niets “of ik toevallig weet wat een blog is”. Ik keek hem beangstigend aan, probeerde de vraag te ontwijken door erachter te komen waarom hij dat nu weer wilde weten maar zó makkelijk kwam ik er blijkbaar niet van af. Na nog een grote hap macaroni genomen te hebben vroeg hij het nog een keer, “of ik weet wat een blog is”. (hij stotterde trouwens telkens bij het woord blog, heel erg schattig eigenlijk)

Ik besloot dat het ontwijken van de vraag geen zin meer had en na een hoop geaarzel vertelde ik hem dat het een soort van online dagboek is en dat er eigenlijk verschillende soorten blogs bestaan enzo. Het bleef stil aan de andere kant (misschien was hij wel onder de indruk dat ik het woord blog zo smooth kan uitspreken en begon hij al een verband te zoeken?) dus ik hoopte dat het wel “ok” was en net toen ik mijn bord macaroni opnieuw wilde aanvallen mompelde hij: “ah hier staat het, ‘t is een soort van online dagboek”. Ehm… whatever?

“En wee wee wee punt gent blogt punt bee ee is de invloedrijkste blog…” vermeldde hij nog even voor hij besloot dat dat hele bloggedoe hem toch niet zo interesseerde. Hij sloeg de pagina om en las rustig verder, genietend van zijn tweede bord macaroni.

Mooi zo.

Kijk, dat het weer rare kuren heeft en het daardoor de laatste dagen lekker zomerweer is vind ik leuk. Zoals ik al zei, mij hoor je niet klagen! Ik zou niets liever willen dan dat dit weertje nog een lange tijd aanhoud maar vanaf morgen is het alweer een stuk frisser en vanaf dan gaat het alleen maar bergafwaarts. (als ik Frank en Sabine mag geloven, tenminste)

However, niet alleen de zon kwam de laatste dagen en weken netjes tevoorschijn, ook een heleboel spinnen en andere vieze, vuile en gore insecten zoals… kevers. Ik haat kevers. Ik heb een uitermate gezonde afkeer van kevers. Ze zijn vies, vuil en goor. Ik moet er niets van weten. Net zoals van spinnen. Een aantal dagen geleden trof ik al een gehandicapte spin aan in de badkamer waar mijn vader me vervolgens mee achterna zat. Vanaf het eerste moment dat ik hier voor lange tijd mijn raam openzette heb ik dan ook meteen mijn muggenraam weer bovengehaald. Ik hoopte dat ik daarmee zoveel mogelijk ongedierte zou buitenhouden, maar of dat nu echt efficiënt was…

Gisteravond ging ik slapen (that’s what people do, you know) en toen ik mijn lakens wilde opheffen bleef mijn blik hangen op een vies, vuil en goor beest dat op het plafond zat. Nu waren er drie opties: ik kon als een gek mijn ouders wakkermaken om het beestje aan de deur te zetten, ik kon er zelf op af gaan en het met mijn o-zo ontwikkelde killer-move en een heleboel *pets* *boem* *knock* *WAAAAA* regelrecht naar mijn vuilbak sturen. Ik kon ook gewoon doen alsof er niets gebeurd was en het risico lopen dat ik deze morgen wakker werd met een spinnetje op mijn voorhoofd, of op andere plaatsen waar ik liever geen spinnen ontdek.

Eigenwijs als ik ben koos ik voor de tweede optie waardoor ik even later mijn nachtkastje vrijmaakte van breekbare dingen en tijdschriften en ik nog wat later, verstrengeld in een ingewikkelde constructie (ik ben wel te vinden voor ingewikkelde constructies) met mijn ene voet op mijn bed en mijn andere op mijn nachtkastje (reken er ook nog maar een paar onhandige moves bij) het beestje met mijn eerder genoemde o-zo ontwikkelde killer-move om het leven bracht.

DO NOT EVER LET THAT HAPPEN AGAIN!

Mijn moeder zei het gisteren al; dit is geen lenteweer meer, maar zomerweer. Maar hey, I like! Mij hoor je niet klagen hoor, helemaaaaal niet zelfs!

Deze morgen (lees: middag, en m’n vader was kwaad omdat ik die nacht om half 3 nog zat te computeren maar ik probeerde een nieuw designtje in elkaar te prutsen en áls ik dan eens goed opweg ben mag je mij vooral NIET onderbreken!) kon ik gewoon opstaan, douchen, een topje aantrekken en met nat haar voor de computer springen. Mét het raam open. Aaaah…

Het is werkelijk zomerweer. Niets lente! Gisteren heb ik al een paar uur in bikini doorgebracht en vandaag heb ik de hele namiddag in de stad rondgehangen in een topje, broek opgerold tot aan mijn knieën en ballerina’s.

Ik heb ook een paar dingetjes gekocht zoals zelfbruiner en een paar shirtjes:

Ze hebben beiden hetzelfde model maar ik vond ze allebei leuk en het was maar iets van €14 per stuk dus het kon er wel mee door!

Ik hoop dat het nog een tijd zo lang mag blijven want dat maakt het natuurlijk leuker om maandag weer naar school te gaan, na twee weken vakantie gehad te hebben. Het ging VEEL te snel maar op die manier komen de zomervakantie en Werchter natuurlijk alleen maar dichterbij. En ik heb nog best wel goede vooruitzichten, de komende weken. (50 dagenfuif, dansoptredens,…)

Zoals ik al zei ben ik al een tijdje aan het knutselen en frutselen (fruttertje? ) aan een nieuwe layout. Nu moet je niet gaan denken dat er vanavond ofzo ineens een nieuwe layout online zal staan (of er zou een mirakel moeten gebeuren) want ik bak er niet te veel van. Ik heb al twee of drie totaal verschillende dingen gemaakt en half gecodeerd maar het is telkens niet 100% naar mijn zin. Ik wil weer iets zomers, maar dan anders dan deze. Origineel, verrassend, fris, apart,… Lastige combinatie als je het mij vraagt!

Ik vind trouwens dat het redelijk slecht gesteld is met het hele blogwereldje. Je vindt amper nog sites die er echt bovenuit springen want vrijwel iedereen doet gewoon hetzelfde en terwijl er vroeger zoveel sites waren die me keer op keer weer inspireerden moet ik nu mijn inspiratie elders gaan zoeken. Het is trouwens niets plaatselijks ofzo, ik heb het een beetje op de algemene blogscene, over de hele wereld. Heel veel mensen waarvan ik hun blogs las of vaak hun site bezocht zijn er mee gestopt en wat overblijft is één pot nat. Alles wordt overspoeld door trends en als er IETS is wat ik kotsbeu gezien ben zijn het van die geblende layouts. No offense maar serieus, daar ben ik ZO op uitgekeken. Ok, natuurlijk zijn er mensen die het goed kunnen, maar die zijn tegenwoordig zéér zeldzaam, vind ik. Seriously, het is toch veel leuker om een hele tijd aan iets te werken om het dan supertrots online te kunnen zetten dan elke week een nieuwe layout online te zetten waar je maar een uurtje of twee (maximum) aan gewerkt hebt? Nuja, dat deed ik vroeger ook wel, moet ik toegeven, maar daar ben ik dan ook weer vanaf gestapt.

Goed, genoeg gezeurd voor vandaag. Ik ga verder frutselen! (mét succes, laten we het hopen) Geniet de komende dagen nog maar lekker van het mooie weer, nu het nog kan!