Mijn vader en ik zaten daarnet in de keuken de macaroni te eten die mijn moeder op aanvraag *cough*me*cough* speciaal had klaargemaakt. (het is een schat! ) Net zoals altijd, wanneer mijn moeder even van huis is, zat mijn vader zijn krantje te lezen terwijl hij net zoals ik overduidelijk van de macaroni aan het genieten was. Niets aan het handje dus.

Op een bepaald moment vroeg mijn vader zomaar ineens uit het niets “of ik toevallig weet wat een blog is”. Ik keek hem beangstigend aan, probeerde de vraag te ontwijken door erachter te komen waarom hij dat nu weer wilde weten maar zó makkelijk kwam ik er blijkbaar niet van af. Na nog een grote hap macaroni genomen te hebben vroeg hij het nog een keer, “of ik weet wat een blog is”. (hij stotterde trouwens telkens bij het woord blog, heel erg schattig eigenlijk)

Ik besloot dat het ontwijken van de vraag geen zin meer had en na een hoop geaarzel vertelde ik hem dat het een soort van online dagboek is en dat er eigenlijk verschillende soorten blogs bestaan enzo. Het bleef stil aan de andere kant (misschien was hij wel onder de indruk dat ik het woord blog zo smooth kan uitspreken en begon hij al een verband te zoeken?) dus ik hoopte dat het wel “ok” was en net toen ik mijn bord macaroni opnieuw wilde aanvallen mompelde hij: “ah hier staat het, ‘t is een soort van online dagboek”. Ehm… whatever?

“En wee wee wee punt gent blogt punt bee ee is de invloedrijkste blog…” vermeldde hij nog even voor hij besloot dat dat hele bloggedoe hem toch niet zo interesseerde. Hij sloeg de pagina om en las rustig verder, genietend van zijn tweede bord macaroni.

Mooi zo.

Filed under: Blogosphere, Daily | | #

Comments

Femke

April 18th, 2007
at 8:08 am

Haha lief, ik snap u zo goed. Gelukkig dat u papa een tweede bordje pakte. :wink:

Kim

April 18th, 2007
at 8:10 am

Hihi, grappig^^

Eline

April 18th, 2007
at 8:22 am

Oeh, wat een opluchting

elisse

April 18th, 2007
at 12:32 pm

weet uw papaake niet dat gij een blog hebt? de mijne wel hoor. mijn halve familie eigenlijk. huh maar hoe komt ge dan aan die domeinnaam? weet die nie waarvoor da dient ofzo?

hahaha ik snap het nieeeeeeeeeeeet

Gwendolyn: Joa die weet wel dat ik een paar websites heb enzo, maar hij beseft niet dat het een blog is. Ten tijde van Walkonlove.net las hij wel eens mee, maar volgens mij is hij het vergeten. En Dolcesque.org en Lyntje.be heb ik mama laten betalen (via haar bankrekening omdat ik het nog niet kon) en Casualmb.com heb ik zelf betaald via mijn bankrekening, dus dat weten ze denk ik niet.

Olga

April 18th, 2007
at 12:56 pm

Pak van je hart natuurlijk

Lynn

April 18th, 2007
at 4:02 pm

wat raar dat hij daar opeens zo bij kwam, haha wel schattig

Marleen

April 18th, 2007
at 4:08 pm

Al die paniek voor niks.

Lisa

April 18th, 2007
at 6:01 pm

maar ik vind dan wel weer dat jij altijd zo leuk b-b-blogt

sander

April 18th, 2007
at 6:33 pm

haha
je verteld het echt super grappig!

Kaatje

April 18th, 2007
at 7:17 pm

Whoei! Dat klinkt bekend. Zulke dingen heb ik ook altijd. Bangstigend

Marjolein

April 18th, 2007
at 8:47 pm

Grinnn erg he, ik kwam er laatst achter dat mijn oma mee leest…. bieb kuch argg

Fleur

April 19th, 2007
at 3:54 pm

Haha ik heb dat wel eens met vriendinnen, heb liever dat ze het niet weten ^^

De grimlach van herkenning — Michel Vuijlsteke's Weblog

April 19th, 2007
at 4:29 pm

[…] deze kwam me , mutatis mutandis, ook wel heel erg bekend voor. Inclusief die suddenly sinking feeling van “oh shit, ‘t is niet wààr hé”, en […]

Leonie

April 19th, 2007
at 5:33 pm

Ik geloof niet dat ik ooit gereageerd heb (schande!), maar ik vind dat je briljant schrijft ^_^ En deze log is precies wat ik ook zo vaak voel als mijn ouders weer eens over internet beginnen, dus ik vind het een prachtlog hihi, kus!

Daphné

April 19th, 2007
at 8:36 pm

De mijne weten dat ik al een hele poos blog, maar na een onverschillige ‘ja en …’ van papa en een ‘dat is voyeurisme, stop daarmee’ van mama, waren ze dat precies vergeten.
Tot ze mijn url zagen verschijnen in de browser waar ik in het weekend eens opzat. Hij las het en hij vond het wel okee zo. Ik was tevreden dat hij het goed vond.
Tegen mama zwijg ik wel nog even…