En omdat ik nog steeds niets beters te doen heb *heavy cough* besloot ik vandaag mijn handjes maar eens uit de mouwen te steken en mijn kamer onder handen te nemen. Heel af en toe verander ik in een ware neatfreak en is geen enkel stofje nog veilig voor mijn Swifferdoekjes.

Mijn hoofddoel was eigenlijk om mijn computerdoos na al die maanden eindelijk aan de deur te zetten. Mijn kamer is al niet bepaald groot en dat ding belemmerde constant mijn uitzicht. Het eerste wat ik ’s morgens zag als ik wakker werd was die doos, net zoals wanneer ik mijn kamer binnenstapte met de hoop dat hij uit zichzelf zou zijn opgelost. Maar nee, hij stond er maanden aan een stuk en was zeker niet van plan van zijn plaats te wijken. Tot vandaag.

Herinnert iemand zich mijn blauwe tapijtje nog? Dat ding dat ik zo verafschuwde en waar ik op welke manier dan ook aan wilde ontkomen? Maar wat toch niet lukte? Het schepsel was al zodanig geïntegreerd in mijn kamer dat ik me gewoon niet meer kon voorstellen hoe mijn kamer er tapijtloos uitzag. Met als excuus “dat ik het buiten eventjes zou verluchten” sukkelde ik ermee van de trap en ik moet zeggen, ik weet weer waarom ik tegen de komst van dat blauwe tapijtje was. Mijn kamer leek voor enkele uren wel dubbel zo groot en ik kon me net zoals vroeger weer glijdend door m’n kamer voortbewegen. Priceless.

Anypoo, ik vond ook nog een stapeltje oude bestofte dagboeken, een schetsje voor een oude layout op walkonlove.net en mijn 4-delige Britney Spears cd-collectie terug. (Dit blijf tussen ons, aight?)

Foto’s zijn te vinden op Flickr.

Filed under: Daily | | #