(Bij gebrek aan een titel.)

Nadat ik gisteren in LO na nog geen 100 meter alweer begon te hyperventileren en vrijwel de hele les langs de kant heb gezeten vond ik het toch ook welletjes geweest en toen ik ’s avonds thuiskwam heb ik dan ook meteen een afspraak gemaakt met mijn huisdokter. Eigenlijk had ik toen liever een afspraak gemaakt met een andere dokter want het was zij die zo’n twee jaar geleden mijn loopprestaties op mijn conditie afschoof. Maar mijn moeder schuifde me een papiertje met haar telefoonnummer en een telefoon in mijn handen dus de keuze was eigenlijk al voor mij gemaakt.

En zo zat ik deze morgen tegen half 9 met een nuchtere maag bij de dokter, al zag ik niet haar, maar haar man (die ook dokter is). En ik was opgelucht.

Ik moest een klein fysiek testje doen en na zo’n 30 seconden begon ik al te hyperventileren. Hij heeft toen mijn hartslag gemeten en die was véél te hoog, en hij stond er ook van versteld dat ik zo snel recupereerde na zo’n hyperventileermoment. “Normaalgezien” duurt zo’n recuperatie veel langer, maar ik had het blijkbaar kort en krachtig. Anyway, hij heeft 4 stalen bloed genomen (the fifth horror, as I said) waar ik maandag de uitslag van krijg en ik moet ook snel een afspraak maken met een cardioloog voor een fietstest.

Nu maar afwachten tot die bloeduitslagen en die fietstest, al zou het me niets verbazen mocht het iets zijn van “je hebt gewoon een te hoge hartslag, gebeurt wel meer, doeiiii”. Zullen we wedden voor een Dorakoekje?

Filed under: Daily | | #