Geen hoogstaande staaltjes video- en bewerkdinges, maar wel pure LOL!

(link)

Alrighty, then. God, ik vind het echt vreselijk van mezelf dat ik nog maar amper berichtjes achterlaat, die dan eigenlijk opzich niet eens meer boeiend zijn. Niet dat mijn blogs ooit vreselijk boeiend waren, maar ik liet indertijd toch véél vaker berichtjes achter dan nu en ik heb ook het gevoel dat ik vroeger vrijwel over alles kon vertellen terwijl dat nu absoluut niet meer zo is. Misschien was ik me er vroeger niet van bewust, maar er lezen echt wel véél mensen mee die ik ken.

Anyways. Ik heb vakantie! Dit weekend ben ik met m’n vader om verf geweest om een aantal dingetjes te schilderen dus daar heb ik dit weekend aan gewerkt. Gisteren ben ik met een vriendinnetje gaan shoppen om daarna in de gietende regen een overvolle bus aan onze neus voorbij te moeten laten gaan (we konden er écht niet meer bij, en dat zegt niets over ons, maar totally over de bus) en vervolgens na een ingenieuze ingeving naar een ander bushokje te lopen, net die bus te halen en bijna een halfuurtje eerder op het station aan te komen dan de mensen die aan het eerste bushokje bleven wachten. HA!

Vandaag was een *cough* werkdag *cough*, want ik ben eindelijk een keertje aan mijn schoolwerk begonnen. Of het nu productief was, of niet.. Morgen ga ik met wat vriendinnetjes naar zee, eventueel ga ik donderdag ook nog met m’n zus naar zee om te gaan vliegeren, en daarna zien we nog wel.

Ik doe m’n best om in het vervolg weer wat meer te posten, en er is wat met deze layout dat op mijn zenuwen werkt dus daar probeer ik ook wat aan te doen.
I’m a geek, you know…

(Don’t worry, ik slik niets )

Dit moet waarschijnlijk de vreselijkste printerdag geweest zijn uit héél mijn carrière! Het was grúwelijk, MONSTERLIJK. *WURG*

Als je denkt dat het ophoud bij “geen inkt meer hebben” of “weetikveel wat voor dingetjes een printer allemaal durft uit te spoken”, dan heb je het helemaal fout. Even ter illustratie:

18u15: Gwendolyn heeft haar 23 bladzijden tellende taak Nederlands afgewerkt en is totally ready to print.
18u20: inktpatronen verwisseld (mijn zwarte is al maanden op en qua kleurtjes was enkel blauw nog van de partij), maar haar printer is precies niét zo enthousiast als zijzelf.
18u30: na véél aan- en uitgezet en op enter en annuleren geduwd te hebben blijkt de printer nog steeds te protesteren, dus Gwendolyn besluit om eventjes de cd-rom met de drivers in haar computer te pleuren, de harde middelen te gebruiken en het boeltje een koekje van eigen deeg te geven.
18u40: printer strikes again.

Ondertussen was ik genoodzaakt mijn pogingen even stil te leggen om eventjes naar school te gaan om m’n rapport (wat trouwens behoorlijk goed is, dus ik ben blij!).

20u05: Gwendolyn laat haar favo dagelijke soap voor wat hij is en besluit nog een poging te doen om haar printer aan te praat te krijgen.
20u20: geen zo’n strak plan blijkt later, want wat ooit een printer was werd snel haar aardsvijand. Gwendolyn verwijdert alweer alle drivers en andere software en geeft het boeltje from scratch nog één kans, haalt het cd-rompje weer boven en begint opnieuw.
20u35: printer strikes YET AGAIN. *PAPAAAAAAAAAAA?!!!!!* (Op dit punt ben ik het overduidelijk hélemaal zat, want het feit dat ik mijn vader inschakel om mijn PRINTER onder handen te nemen is… vrijwel ondenkbaar, in mijn geval.)
20u40: Gwendolyn neemt een badje en laat haar printer onder het motto “erger kan het vast niet worden” aan haar vader over.

21u20: Gwendolyn verlaat de badkamer en treft haar printer na lang gezocht te hebben (where could he suddenly be?) op de keukentafel aan. Need to say more?

Nu, de boog kan natuurlijk niet áltijd gespannen staan *cough*, dus ik besloot om me eventje voor te televisie te installeren.

22u50: bij nader inzien blijkt mijn vader zelf ook een printer te hebben. Niet bepaald een pareltje (alsof we dat van mijn printer kunnen zeggen), maar zolang het inkt en A4′tjes ophoestte was ik al tevreden. Dus ik ging aan de slag! USB-stickje erbij, hup, hup, hup en nog meer hup, en voor ik het wist kwamen mijn blaadjes er al dan niet gestreept uitgeproest.
23u00: *PAPAAAAAAAA ‘T SCHERM IS UITGEVALLEN!!!!!!!!!!!!!!!* *papa komt aangelopen* *papa geeft een gecontroleerd mepje op het scherm* *scherm floept weer aan* “Dat mag alléén ík doen, hoor!”
23u10: inkt op. Gwendolyn doet bijna een beroerte. Papa komt alweer ter hulp en besluit dat er niets anders opzit om de boel in kleurtjes te printen.

En zo heb ik nu een prachtige hoopje Nederlandse taak waarvan je 50% niet meer kan lezen en waarvan 1 blaadje gekleurde lettertjes heeft. Daar doen we het voor!

(In ‘t vervolg mail ik mijn taken door, mag die van Nederlands het zelf gaan uitzoeken!)

Maar nu ga ik slapen, adios.

Doodeerlijk, helemaal waar, zeer schoon en rustgevend.

k’eb al zo lang niks meer g’hoord
zou ze gelukkig zen?
‘t schijnt da z’iemand anders ee
zou ze gelukkig zen?

ik hoop da ze mij wa mist
da z’een heel klein bitje ongelukkig is

- Fixkes

Een vreemd berichtje op Surmunity (nadat ik merkte dat zowat al mijn websitejes eruit lagen):

This morning, around 3:00AM EST, SH110 became unresponsive and required a reboot. Upon reboot, the server failed to come up cleanly indicating that some system files were either corrupted or plain missing.

We’ve faced such scenarios (and seemingly much worse ones) before, so we decided to go ahead and just start piecing things together. Unfortunately there was more missing than what we expected, as at this point right now, the server still refuses to boot properly. We are still going to try to fix the server, but just in case, we have setup a new SH110 server and have begun a restore from backups on it.

A quick update: we ran into a slight hitch - we are not entirely sure what caused this, but the new server started acting up about an hour ago, which forced us to relocate the drives to yet another different server. The previous server would just crash intermittently, display odd disk/adapter related errors, so we thought the best solution here would be to just entirely switch the machines again.

And so on, and so on. Daardoor was het hele zootje dus zo’n 3 dagen offline. Maar alles is terug, so we’re back on track!

Ooit al meegemaakt dat je iets écht wil bloggen omdat je er ZÓ enthousiast over bent, maar je krijgt het niet netjes en verantwoord neergepleurd, juist vanwege al dat enthousiasme? I’ll just give it a try.

Ik had vanavond - zoals elke woensdagavond - dansles. En in tegenstelling tot vorige jaren vind ik het stukje dat we nu aan het inoefenen zijn gewoon GEWELDIG. I’m serious. Meestal vind ik het wel oké, maar ben ik het na een aantal keer doen reeds compleet beu en is de motivatie sehr ver te zoeken. Maar dit jaar is het anders.

Ik zei al: motivatie. En dat ik het leuk vind en dat ik extra mijn best doe is een feit. Dus de groep werd in twee verdeeld (omdat er teveel plaats nodig is) en toen mijn groepske klaar was met dansen kwam mijn dansleraar naar mij toe. En ik dacht dat ik wat fout gedaan had whatsoever en dat hij het wilde corrigeren, maar neen hoor: *high five*! En ik dacht: “waar heb ik die aan verdiend?”

Dus ik dacht er niet teveel bij na (ik bloosde waarschijnlijk een beetje, dat wel) maar toen de muziek uit stond begon iedereen te applaudisseren. En ik keek in het rond, want ik had totaal niet door wat er aan het gebeuren was. En iedereen keek naar mij. En ik keek achter me, maar ik zag niemand. En ik vroeg aan een vriendin wat er aan het gebeuren was en ze zei: “je was echt super goed!” (but with an accent, want ik woon nog steeds in West-Vlaanderen en ik spreek dus nog steeds lichtjes West-Vlaams - en dit vind ik wel eventjes noemenswaardig want ik weet niet of zij of iemand anders hier meeleest en het kan vreemd overrkomen ), like, alsof ze half in shock was ofzo.

Sindsdien loop ik al de ganse avond te egotrippen en stond ik daarnet bv. al in de douche voor ik besefte dat ik mijn ondergoed nog aan had.
Tsss…

Zo, ik kan het niet over m’n hart krijgen om mijn site een week blogloos door het leven te laten gaan, dus ik stel voor dat ik de schade maar beperk en meteen een blogje neerpoot! Ik heb niet teveel schoolwerk meer voor de rest van de week dus met een excuus moet ik voorlopig niet komen aanzetten.

Ik zit nu in het laatste jaar van mijn middelbare schoolcarrière, wat betekent dat ik zal moeten beginnen nadenken over wat ik volgend jaar wil gaan doen. En al weet ik het toch ongevéér, het blijft nog steeds een moeilijke beslissing.

Als ik verderga op de richting waarin ik nu zit (economie en moderne talen) dan zou een verstandige beslissing (in mijn geval) zijn om wat met talen te gaan doen. En dan het liefste Engels, en wanneer het écht moet eventueel nog Nederlands of Frans. (Géén Duits, onder geen enkele omstandigheden!) Ik doe graag talen. Ik hou van Engels. Engels is op dit moment één van mijn lievelingsvakken. Ik studeer het met plezier, en naar het schijnt (als ik mijn leraressen Engels van de afgelopen jaren mag geloven) spreek ik het ook netjes en vlot. Ik hou van Brits Engels: het accent, de uitspraak, de typische woordjes en uitdrukkingen, alles gewoon. No language can ever beat that. Dus een slimme en opzich wel leuke beslissing zou zijn om wat met Engels te gaan studeren. Sounds nice, doesn’t it?

Als ik even gek wil doen, maar dan ook iets wat ik met volle overtuiging zou doen, dan zou ik een opleiding fotografie overwegen. In Brussel of Antwerpen, that is. Ik zou het zéér zéker zien zitten. Absoluut! Het interesseert me, het boeit me, het doet vanalles met mij. Maar of ik mezelf dan later, binnen zo’n 20-30 jaar wanneer ik er al een stuk verouderd uit zie en al helemaal niet meer up-to-date ben, nog steeds als fotografe zie? Nèh, daar ben ik niet zo zeker van, en dan sta je daar met je diploma van professionele bachelor in fotografie. En daar zijn mijn ouders ook een beetje bezorgd over. Ten eerste is Brussel en Antwerpen toch redelijk ver van huis, en dan zijn er natuurlijk ook de vragen: “Ga je wel werk vinden?” “Kun je niet méér aan?” “Zou je niet nog eventjes wachten?” En ga zo maar door. En ik begrijp ze wel, natuurlijk, want die vragen stel ik mezelf ook constant en tot nu toe weet ik er nog geen antwoord op.

Mijn moeder probeert me zelfs een beetje te beïnvloeden. Daarnet zei ze nog dat wanneer ik een avondopleiding fotografie wil doen of er gewoon een grote hobby van wil maken, ze gerust alles wil betalen, zolang ik dan maar een “verstandigere” opleiding kies haha! Maar dat ga ik haar voor alle duidelijkheid niet vragen. Ik krijg al zoveel van mijn ouders en ik was sowieso van plan om te werken en te sparen om met dat geld een digitale SLR camera te kopen (een Canon EOS 400D óf een Nikon D80) dus dat plan gaat gewoon door.

Anyway! Genoeg gezeurd over opleidingen! Ik heb een vrije namiddag in het vooruitzicht dus die laat ik niet zomaar aan mijn neus voorbijgaan. Nog twee volle lesdagjes, vrijdagavond een dansoptredentje en het is alweer weekend. Het gaat ongelofelijk snel als je het mij vraagt!

Check ook: lyntje.be (kwestie van er toch iéts mee aan te vangen! )

Gwendolyn duidt tijdens een toets geschiedenis Pearl Harbour aan in Frankrijk (en begrijpt achteraf niet waarom het nu opeens in Hawaii ligt).

Je moet het maar doen!

Oh ik HOU ervan om blogs als deze te schrijven want dan hoef ik me niets aan te trekken van enige structuur what so ever!

• Ik heb EINDELIJK mijn voorlopig rijbewijs! Na twee pogingen, om eerlijk te zijn. Vorige week vroeg mijn vader me een dag op voorhand of ik niet eens wilde mijn examen afleggen, omdat hij toen nog met ziekteverlof was en me dus kon brengen naar het examencentrum. 40/50 haalde ik toen, wat net één puntje te weinig was, en vandaag deed ik het opnieuw en haalde ik 49/50! Het heeft eventjes geduurd maar binnenkort kun je me dus terugvinden op de openbare weg, terwijl ik waarschijnlijk naarstig aan het uitzoeken ben hoe ik mijn favoriete radiozenders kan voorprogrammeren. Hooray!
• Volgende week vrijdag heb ik hoogstwaarschijnlijk een dansoptreden. Ik weet niet precies hoe alles in mekaar zit, maar ik kreeg vanmiddag een mailtje, of iedereen het stukje van vorig jaar nog eens kon komen inoefenen, want vrijdag 19 oktober is er een soortvan benefietvoorstelling. Ik heb er niet zo’n zin in, maar ach, wie weet valt het allemaal wel mee!
• Het is lang geleden dat ik nog eens echt “ruzie” had met iemand, maar als zij het wil uitvechten (semi-figuurlijk) dan moet ze dat maar doen, als ze zich daardoor beter voelt. Ik vind het puur kinderachtig gedoe dus van mij hoeft ze niet teveel respons te verwachten. But dude, if you mess with me, you will regret it. Als er iets is wat ik de afgelopen jaar geleerd heb dan is het dat ik 1. me niet tot dat soort mensen hun niveau moet verlagen maar 2. ook niet met mijn voeten moet laten spelen. Just stfu. (En voor je je afvraagt WAAROM er eigenlijk een probleem is: I don’t know that either. Puur kinderachtig gedoe als je het mij vraagt!)
• Tegenwoordig ben ik gedoemd om elke dag een bad te nemen, sinds ik het water dat uit mijn douche komt niet warmer krijg dan “lauw”. In de zomer valt daar mee te leven, maar als het zo doorgaat ziet het er naar uit dat ik mijn collectie badeendjes (currently one) zal mogen uitbreiden.
• Er zijn véél te veel mensen die in oktober verjaren! WAAROM VERJAART IEDEREEN TEGENWOORDIG IN OKTOBER? En ik maar kaartjes en dingetjes kopen! Haha nee, het is absoluut geen drama en ik doe het graag maar toch vraag ik me af wat er zo fout is aan alle andere maanden!
• And last but not least: zaterdag ga ik shoppen in Gent! Ha! (Als er niets tussenkomt, maar dat mag niet!)

Ciao!

Er zijn natuurlijk betere manieren om me ’s morgens uit mijn bed te jagen, maar deze deed het toch maar:

Papa: kijk! Het heeft gesneeuwd!

Klink best mogelijk, in de winter dan (hoewel… we hebben het nog altijd over België…), maar niet als het buiten 18° C is! Het werkte ook niet echt hoor, maar ik ben toch opgestaan toen hij vertelde dat mijn moeder naar de bakker was geweest en iets lekkers had meegebracht haha!

Eigenlijk ben ik nog altijd een beetje moe. Niet moeilijk natuurlijk, na de afgelopen dagen. Donderdagavond Student Welcome Concert hier in Kortrijk, rond 1u ’s nachts naar huis gesukkeld (ja, we hebben echt GESUKKELD), om 6u45 weer opgestaan, een uur LO en drie toetsen later nog eens naar de stad geweest, gisteravond nog The Virgin Suicides gekeken en weer rond 1u in bed beland.

Nuja, drie dagen om uit te rusten!