And, this, is my brain. Its torturous analytical thoughts make me go insane.
Dingen die mij vandaag weer een tikkeltje gelukkiger maakten:
- Ik ving vandaag ergens het woord “kerstmuts” op en ik werd helemaal warm vanbinnen. Aaaah… Kerst! Dan toch iéts leuks in het (verre) vooruitzicht! Kerstbomen, lichtjes, kerstliedjes (ik ben van plan er binnenkort een paar op mijn iPod te pleuren, kwestie van al wat in de sfeer te komen), kerstshoppen, veel lekker eten (what else?
),… - Mijn week is vermoedelijk lichtjes gered qua schoolwerk. Die van economie is al twee dagen afwezig waardoor er 4 lesuren uitvielen en wij dus studie hadden. En dat wil zeggen dat ik 4 uurtjes extra heb kunnen leren. En ik wéét dat dit vreselijk… absurd klinkt, maar dat was een enorme opluchting!
- Daardoor kan ik deze avond eens in bed kruipen zonder allerlei werkjes die aan mijn geweten knagen!
- Ik moest deze middag nog wat hebben uit de supermarkt, en omdat ik nog wat tijd had (ik had daarna rijlessen, maar ik was een beetje vroeg aan) heb ik aan vrijwel ALLE shampoo- en douchedingen geroken. Advies nodig? Je weet me te vinden!
Maar er zijn ook dingen waardoor mijn dagje ietwat bewogen werd:
- Rijlessen zijn zéér hipjes, behalve als je twee keer stilvalt bij het op- en afrijden van een autosnelweg. Stilvallen is opzich absoluut geen drama, maar wél op een autosnelweg met een hele rij auto’s achter je. PLEASE DON’T MURDER ME!
- Na mijn rijlessen wandelde ik naar huis. Een kleine kilometer is het ongeveer, en binnen een kleine 10 minuutjes was ik al thuis. Toen ik op een brug boven de E17 aan het wandelen was moest ik een oudere, vreemde (hij kon werkelijk elk moment in een wit wagentje van een gesloten instelling gesleurd worden), breed gebouwde man met een vrij ongezellige grijns op zijn gezicht kruisen. Ik besloot gewoon door te lopen, en zo’n 5 meter nadat hij uit mijn gezichtsveld verdwenen was besloot ik subtiel eens over mijn schouder te kijken, je weet wel, om te kijken of hij braafjes aan het doorlopen was. Net op dat moment draaide hij zich ook om, keek recht in mijn ogen en trakteerde me op een bisnummer van zijn o-zo ongezellige grijns. En toen werd ik bang.
- Ik mag er dan wel reeds heel veel schoolwerk opzitten hebben, het brengt ook nadelen met zich mee: hoofdpijn, enorme vermoeidheid en het missen van een dansles en een dagelijkse soap. Ik had me voorgenomen dit jaar zo weinig mogelijk danslessen te missen, maar dit was gewoon overmacht.
Ik wou dat ik nog wat méér dingetjes kon bedenken (want die waren er écht wel) maar de vermoeidheid wint het op dit moment van de zin om te bloggen, dus ik sluit hierbij af voor vandaag. (Ik vind het eigenlijk best een prestatie dat ik er nog iets heb uit gekregen!) Sweet dreams everyone!

Filed under:
Dit is het weblog van Gwendolyn, een achttien zomers jong meisje uit het zuidwesten van België. Ze heeft af en toe haar eigen aparte kijk op alles wat leeft, houdt enorm van allerlei schattige prullaria en probeert alles zo positief mogelijk in te zien. Diep in haar schuilt een klein, verlegen meisje met grootse toekomstdromen en ambities. 

Comments
*Cuppiecake
November 15th, 2007
at 2:42 pm
Ik zou gaan rennen haha, maar dan komt ie juist achter je aan omdat je dan bang lijkt, denk ik .. & Ja, ik word net als jij ook gelukkig van kerst
Anouk
November 15th, 2007
at 9:24 pm
Autorijden lijkt me eng. Maar opzich ook wel leuk ^__^ Bij mij gaan series bijna altijd wel voor schoolwerk omdat het gewoon in mijn dagelijks programma zit XD Behalve dan als ik een proefwerk moet leren.
Olga
November 15th, 2007
at 10:00 pm
Ik hoor de laatste tijd alleen maar enge verhalen over mannen die eng doen
Eline
November 16th, 2007
at 12:35 pm
Ughl, enge man!
Marleen
November 16th, 2007
at 8:48 pm
Eww, die vent!
En ik vind het niet absurd dat je het fijn vind dat je nog even extra hebt kunnen leren hoor, dat heb ik soms ook maar al te graag. En daarom ben ik ook wel een beetje blij met mijn tussenuren. 
Sanne
November 16th, 2007
at 9:01 pm
Kerstmis… heerlijk! Hoe overdreven ik het ook vind dat mensen nu al hun huis versieren en dat de afdelingen van het plaatselijke warenhuis vol liggen met kerstballen, ik verheug me nu al weer ontzettend op de Kerst (en eigenlijk vooral de periode er voor: gezellig en knus).
Charlotte
November 17th, 2007
at 1:53 pm
Mijn kerstliedjes heb ik in een aparte lijst gedumpt in iTunes, hoef ik alleen even aan te vinken en ik ben weer klaar voor de kerst
. De kerstballen en andere glimmende, bewegende en soms zingende dingen lagen al veel te lang geleden in de winkel ^^ (vroeg beginnen okee, maar ik liep nog zonder jas toen ik tot mijn grote schrik iets in mn handen gedouwd kreeg door mensen met een kerstmuts op!! de pepernoten daarentegen mogen wel heel t jaar verkocht worden
)
Post a comment