Nieuw leven
maar ook niet helemaal. Want kijk, overall begint het erop te lijken, maar er zitten hier en daar nog zoveel foutjes dat ik me stilaan begin af te vragen of het geheel ooit nog helemaal goed komt.
Zo trof ik vandaag een stukje niet-gladgestreken plamuursel aan dat mijn vader gewoon overschilderd heeft. Zo’n dingen (waar hij perfect mee kan leven) vind ik vréselijk dus toen ik op een bepaald moment alleen thuis was heb ik met een plamuurmes als bijtel en een hamer dat stuk er gewoon letterlijk af geklopt. Opgeruimd staat netjes!
Nieuw laagje Canvas erover en geen kat die het verschil gaat zien.
Volgens mij heb ik ondertussen het record Hoe Lang Doe Je Over Het Schilderen Van Een Slaapkamer verbroken, maar goed.
Vanavond nog een paar dingetjes opspuiten met silicone en dan komt het einde stilaan in zicht. Denk ik. Hoop ik. (Soms ben ik toch echt een halve vent, geef toe!)


Filed under:
Dit is het weblog van Gwendolyn, een achttien zomers jong meisje uit het zuidwesten van België. Ze heeft af en toe haar eigen aparte kijk op alles wat leeft, houdt enorm van allerlei schattige prullaria en probeert alles zo positief mogelijk in te zien. Diep in haar schuilt een klein, verlegen meisje met grootse toekomstdromen en ambities. 

Comments
Roos
April 20th, 2008
at 8:37 pm
Volgens mij heb ik ondertussen het record Hoe Lang Doe Je Over Het Schilderen Van Een Slaapkamer verbroken, maar goed.
wat was dat record dan
Olga
April 20th, 2008
at 8:48 pm
Is dat nou een rechte muur of net het stukje ‘tussen’ de muren.
elisse
April 21st, 2008
at 8:54 am
ik moet toegeven, je hebt gelijk. mijn kamer was (volledig zelf) geschilderd op drie dagen tijd in de paasvakantie. en dan heb ik ook nog es twee kastjes geverfd. JE BENT GEWOON TRAAG GWENDOLYN!
Gwendolyn
April 21st, 2008
at 6:44 pm
Commenttestje? (wp upgrade)
Post a comment