Gekregen van Greet. ‘t Is de bedoeling dat ik zeven liedjes opsom waar ik de laatste tijd veel naar luister. (Toch?) Here goes!

Gabriella Cilmi - Sweet About Me
Een ongelofelijk vrolijk liedje, heb je snel mee!

(more…)

Vroeger
was het Eurovisiesongfestival voor mij een heus evenement. Ik was een kleine meid en ik vond het elk jaar ongelofelijk spannend om voor één keer laat te mogen opblijven. Ik herinner me nog héél goed onze kleine oude wit-zwarttelevisie met amper twee posten, maar inclusief een gigantische antenne die papa voor de gelegenheid in de tuin had neergepoot Na eerst flink gebarbecued te hebben schoof iedereen zijn stoel wat dichter om geen fractie van het spektakel te missen.

Vroeger kon je nog spreken van muziek. Vroeger zong iedereen netjes in z’n eigen taal en de toenmalige winnaars waren tenminste welverdiende winnaars.

Het spannendste vond ik de televoting, want in die tijd maakte België nog een relatieve kans de overwinning in de wacht te slepen en duurde één telefoontje nog tién keer zo lang als nu.

Het Eurovisiesongfestival bleef vervolgens nog weken in mijn achterhoofd hangen en ik verlangde keer op keer naar het volgende jaar, want het was toch ó zo’n leuke belevenis!

Nu
heb ik het gevoel dat ik drie waardevolle uren van mijn leven kwijt ga spelen als ik het Eurosongkijken niet kan combineren met een interessantere bezigheid, zoals bijvoorbeeld het bestuderen van de gebruiksaanwijzing van diepvriespizza en het met alcoholstift decoreren van een fles water.

Nu vraag ik me keihard af of het voor the United Kingdom niet ongelofelijk komisch moet zijn om overspoeld te worden met slappe aftreksels van hun moedertaal. Ik maak gemene grapjes over belastingsverhogingen in Azerbaijan om het evenement te financiëren, mochten ze de boel ooit winnen en ik snap nog steeds niet wie het in zijn hoofd gekregen heeft om er een show your beloved cellulite show van te maken.

De televoting bezorgt me de laatste jaren één groot déja-vu effect (en een verstoorde darmflora) en als ik nog één keer een Albanees met een vette T-zone zie beloof ik plechtig dat ik voor de rest van mijn leven Albanezen ga associëren met vette T-zones.

En Frankrijk was naar mijn mening té goed en Noorwegen gaf mij voor heel even het goeie oude Eurosonggevoel terug. Respect daarvoor!

In other news staat er sinds vandaag een tweede rouwregister op onze schoolwebsite en pff, ik heb echt zoiets van “fuck off, het is niet eerlijk ”. Eerst Ann-Laurence, die precies twee weken voor dit dodelijk accident verpletterd werd door een vrachtwagen en waarvoor er komende woensdag een rouwdienst is, nu Loredana, gisteren. En ik ken beide meisjes niet, maar ik vind het echt vreselijk. Mag het nu nooit een keer goed gaan, serieus?

Hij (of zij) was ZO schattig! Helaas zat hij (of zij dus, whatever!) achter een hekje, aww. Maar zo schattig! *aai*

Deze morgen omstreeks half tien had ik een enge droom. Ik heb wel vaker enge dromen waardoor ik vervolgens midden in de nacht bezweet wakker word, maar deze had ik eigenlijk kunnen vermijden als ik mijn wekker die om half negen afliep niet had uitgezet.

Anypoo, ik droomde dat er nog eens een soort van dansoptreden was en aangezien er niet genoeg kleedkamers waren had men buiten een paar bunkers omgetoverd tot kleedkamers (lees: een lampje en een spiegeltje erin en huppekee!). Ik was na afloop de laatste in zo’n kleedkamertje en nadat ik alles had onderzocht op achterblijvende spulletjes wilde ik het licht uitdoen. Op dat moment keek ik in de spiegel en zag ik achter mij de contouren van een brede zwarte vrouw met een volumieus en krullig kapsel (denk aan Michael Jackson heel lang geleden).

Bang dat ik was liep ik naar een andere kleedkamer en daar vertelde men me dat er verhalen waren dat daar inderdaad een schim rondspookt die er een hele tijd geleden gestorven is. Mijn droom eindigt hier nog niet, maar je hebt alvast een idee.

Ondertussen ben ik al een aantal uurtjes wakker en om heel eerlijk te zijn begrijp ik niet goed meer waarom ik die droom zo griezelig vond. De doodsoorzaak van die vrouw was namelijk dat men die bunkers wou herbehangen, maar ze zagen haar niet tegen de muur leunen en toen hebben ze het behang maar over haar heen geplakt.

En ik vond dit vanzelfsprekend de normaalste doodsoorzaak evah.

Mooi.

• Gefrustreerde buschauffeurs vind je tegenwoordig overal. Ze kijken arrogant, ze gedragen zich arrogant en vooral: ze vinden jou arrogant. Behalve vandaag. Vandaag stapte ik als een flinke kleine meid met gepast geld de bus op en nadat de chauffeur het had nageteld zei hij dat ik een engeltje was. Een engeltje! Hihi.
• Netlog is vies! *steekt tong uit* Ik bedoel, niet écht vies en ik had het in qua mentaliteit (ofzo) feite erger verwacht maar ik voel mij precies een inwoner van één of ander Big Brotherhuis. Dan denk je eens op’t gemak wat rond te kunnen neuzen, heb je het direct aan uwen rekker. Berichtjes van leerkrachten, enzo. En views van mensen die je eigenlijk niet echt kunt uitstaan. Ieh.
• Ik ben bang van onweer! Héél bang van onweer! Niet zozeer van het onweer zelf, maar als ik dan weeral eens sirenes van brandweerwagens hoor denk ik “ohnee, ‘t is weer zover”. Onweer is foei, heel erg foei! Mag niet! (En de elektriciteit viel uit en alles begon op een gegeven moment te trillen en bibberen dat ik deed!)
• Ik denk dat mijn kamer ooit nog wel een keer af zal raken. Of tenminste, dat vermoeden heb ik toch. Ik ben ondertussen al een paar keer naar de Ikea in Lille geweest (want hoewel alles dan gezellig in het Frans is, is het wel maar een kwartiertje rijden) en ik heb toch al een groot deel gekocht. Een half bureau, een bureaustoel, opbergdozen, een nachttafeltje, donsdekens voor een dubbel bed, muurplankjes en pizza (want Ikeapizza is lekker). Ooit gaat alles misschien nog af zijn en post ik foto’s, beloofd!

dat je mijn designs mooi vindt: *bloos*.
Dat je je door mijn designs laat inspireren: zeer flatterend.
Dat je mijn designs kopieert: tsja, iedereen heeft recht op post-anale expressies.
Dat je mijn designs kopieert, verneukt en dan nog eens mijn teksten misbruikt: someone’s in the need of a new (anal?) fetish.

Jeetje, hoe zielig kan je zijn. Zucht.

Dit. Ik kan er niet zo goed bij. :/

regel nummer één voor deze zomer was: word in géén geval rood. En guess what, het is al zover! Ik ben geen persoontje dat graag in de zon ligt te bakken, maar maanden slecht weer te hebben gehad is zonnecrème een niet al te voordehandliggend product. En ik vond het nu eenmaal zo gezellig om buiten in het zonnetje te zitten schilderen, met als resultaat:

Ik weet nog niet of ik helemaal tevreden moet zijn. Het is alleszins niet origineel, maar ik word er wel vrolijk van en voor een vierde schilderpoging kan het er (denk ik) wel mee door! Ik vind dat het iets Don’t Cha Wanna Ride achtigs heeft. En ook iets zomers en zo. En het is fancy. Ah well, I’m satisfied en ik heb er alvast iets uit geleerd.

Straight out of camera. Moe. Zondagochtend. Moet Engels leren. Tot later!