Deze morgen werd ik wakker met een ongelofelijke drang mezelf te informeren over het vakkundig verwijderen van tapis plain. Ik heb verschillende Google-zoekacties verricht en toen ik uiteindelijk op het punt kwam dat ik er helemaal klaar voor was kwam ik tot het besef dat we helemaal niet beschikken over eventueel verwijderbare tapis plain.

And I’m not even kidding. Echt.

Mijn DIY-woede zette zich deze namiddag voort, toen ik het tijd vond om weer eens verder te werken aan mijn kamer. Ik zal er maar geen einddatum op plakken want ik vrees dat het nog eventjes zal duren voor alles op zijn pootjes terecht gekomen is, maar ik heb me deze middag wel geamuseerd. Met silicone.

Ik had al eerdere silicone-ervaringen achter de rug die niet al te goed waren afgelopen (lees: silicone óp de parket in plaats van tússen de parket) dus ik wist niet met zekerheid of het wel zo’n goed plan van mijn vader was om de siliconenkit naar me toe te schuiven. Maar oh boy, IK HOU VAN SILICONE. Een beetje silicone hier, nog wat silicone daar, open wrijven met mijn vingers, even laten drogen, overschilderen en klaar!

En toen zat mijn rolluikbak ineens potdicht (want dat vond ik bééldig staan). En mijn raam. (En mijn vingers.)

En nu hopen dat papa het niet opmerkt want dan krijgt er iemand zwaar onder haar voeten.

En het was zo plezant. *insert cute kitten*

Filed under: Daily | | #