26 juli 2008
Vandaag moest Gwendolyn al om half zeven opstaan zodat ze netjes op tijd om acht uur op haar werk zou aankomen. In tegenstelling tot gisteren was er vandaag wél meer dan genoeg werk te doen en toen er ineens weer Rodenbach op de grond lag en ze het moest opkuisen moest ze toch best lachen. Dit was namelijk de vierde keer (gisteren is er alweer een groot palet Rodenbach gevloerd) dat er Rodenbach vloeide waar het niet moest vloeien en ze begon er stilaan aan te wennen.
Na haar werk heeft ze dertig eurocent geïnvesteerd in wat kattenvoer voor een klein zwerfkatje in de stad. Dertig eurocent om zo’n lief poezelig buikje te vullen had ze er echt voor over en ze besloot dit in het vervolg meer te doen. Later wil ze enkele katjes adopteren uit het asiel, ze kan het niet over haar hart krijgen dat sommige mensen hun katjes op zo’n respectloze manieren behandelen. Katjes moet je knuffelen.
Dat hoort zo.
Gwendolyn was al een tijdje opzoek naar leuke stofjes om haar wildste Martha Stewartfantasieën op uit te leven en na haar hoop bijna opgegeven te hebben vond ze vandaag een klein winkeltje waar ze na goed zoeken toch enkele leuke bloemetjespatroontjes tevoorschijn haalde. Ze had gisteren al enkele andere stoffenwinkeltjes opgezocht maar was telkens teleurgesteld naar huis teruggekeerd.
Diep in haar schuilt er nog een echt huisvrouwtje.
Zodoende probeerde ze vandaag ook iets lekkers te koken voor een speciaal persoon, maar na in verschillende huilbuien te zijn uitgebarst tijdens het schillen van ajuinen en per ongeluk met peperhandjes in haar ogen te hebben gewreven liet ze de moed een beetje zakken. Over het resultaat heeft ze dus ook zwaar haar twijfels.
Deze avond had ze te maken met een vriendelijke buschauffeur. Hij vertelde haar dat ze niet hoefde te betalen (ze kon namelijk haar kaartje van daarnet hergebruiken en dat wist ze niet) en hij wist blijkbaar dat ze de andere kant op moest maar dat dit de enige bus was die ze op dat tijdstip kon nemen, dus heeft hij even stiekem het busnummer aangepast en speciaal voor haar een ommetje gemaakt zodat ze niet zo ver meer hoefde te wandelen.
Ja, vandaag, 26 juli 2008, was wel geslaagd.
Ook omdat het perfect jurkjesweer was.
Tags:
Filed under:
Dit is het weblog van Gwendolyn, een achttien zomers jong meisje uit het zuidwesten van België. Ze heeft af en toe haar eigen aparte kijk op alles wat leeft, houdt enorm van allerlei schattige prullaria en probeert alles zo positief mogelijk in te zien. Diep in haar schuilt een klein, verlegen meisje met grootse toekomstdromen en ambities. 

Comments
Olga
July 26th, 2008
at 11:22 pm
Je staat helemaal positief in het leven
Sneejk
July 27th, 2008
at 12:37 pm
Door de een of andere reden bleef ik maar verder lezen, ookal heb ik zoiets van : “Gosh, ik ken dat mens maar enkel van de ongehoord lange ‘Stel je voor”-topic in het Devine Forum”. Dus vind ik et enorm lekker goed geschreven. Het leest vlotjes en ik vind de stijl van de site clean en mooi ( ROZE FTW! ). Ik kan namelijk ook meepraten van pogingen om lekker eten te maken en dan uiteindelijk moeten opgeven
Roos
July 27th, 2008
at 9:17 pm
Wat een aardige buschauffeur zeg, waren er maar méer van dat soort mensen! En ik liep vandaag lekker in een klein broekje en in me bikini over straat te huppelen ^^
Karen
July 28th, 2008
at 11:51 am
Gisteren was ook hier gwn perfect!
Gwendolyn
July 31st, 2008
at 9:51 am
Oh Sneejk, das een compliment
Merci bien there!
Je mag niet opgeven hoor als je lekker eten wil klaarmaken! Als’t niet lukt begin je gewoon opnieuw en voor je het weet ben je een superkok! Ja! En dan ga je blij zijn met je pogingen en mislukkingen, waaruit je geleerd hebt 
Post a comment