En ik kan niet wachten tot ik de volledige CS3 heb, really! Nu nog een naampje bedenken voor dit kleintje. Suggesties?
(Ik heb natuurlijk nog geen beeldbewerkingssoftware hier dus Flickr and Wordpress resizing moeten maar volstaan.) (Alsof dat iemand kan schelen, maar goed. 
)
Gewoon wat stofjes over een canvas (waar normale mensen op schilderen, maar oké) gespannen, fabric button gemaakt en erop genaaid, en op een klein halfuurtje was hij af! Waarschijnlijk maak ik nog een grotere voor boven mijn bureau, maar dat zien we dan wel weer.
Ik heb gisteren ook enkele dingetjes gemaakt om eventueel te verkopen op Etsy en zodra ik er wat meer heb ga ik labeltjes maken enzovoort en een shopje openen. Moet alleen nog even over de prijs nadenken, kwestie dat ik van de opbrengst nieuwe stofjes en accessoires kan kopen en nog wat voor mezelf overhoud. 
Ik heb de laatste twee dagen alweer een aantal naai-projectjes afgewerkt, dus voilà: les résultats!
Het eerste is eigenlijk mislukt, maar over bepaalde elementen ben ik toch redelijk tevreden. Het probleem is echter dat één zijde nogal scheef genaaid is en dat het net een paar millimeter te klein is voor wat het bedoeld is. Misschien kan ik het nog openhalen om de boel te fixen en opzoek gaan naar een notitieboekje dat wél past.
Normaal gezien behoren dit soort dingen niet tot mijn blog-criterium, maar ik smolt de laatste dagen gewoon weg bij het verhaal van Rosie en Aaron, die elkaar vonden via Flickr en ongelofelijk verliefd werden.
Meestal geloof ik niet echt in liefde die voor bijna honderd procent via het internet tot stand kwam, maar als je hun verhaal leest lijkt 4500 kilometer ineens honderd procent bijzaak. Heel veel filmpjes, telefoongesprekken en e-mails hebben hen bij elkaar gebracht en het “Compilation Sunday” leverde ook enkele adembenemende resultaten op.
En dan, ontmoeten ze elkaar voor het allereerst.
Soooooooo I went to meet Aaron at the airport this morning at 10am - I was so jittery with excitement I couldn’t stop jitterbugging about, and finally after the entireity of his flight had emptied and he had STILL not arrived, I started to get worried. It was only then that an old lady approached me and asked if I was Rosie Hardy. “Shit here we go, I’ve been duped” was my first thought. Then she explained she had sat next to him on the flight, that he was an amazing person and that we would have an incredible time. Aaron didn’t even give her a description of me - she said she just could tell it was me he’d be meeting!!! She also said that due to his copious amounts of luggage and bizzare tales of why he was coming to England, customs had captured him and were strip searching him as we spoke. By this time, Aaron had snuck up behind me and scared the living daylights out of me, but he picked me up and spun me round and everything was perfect. He is now feeding me blue jelly beans.
Breathtaking.
Ongeveer twee weken hebben ze samen doorgebracht en echt, als je eens hun verhaaltjes begint te lezen dan wíl je gewoon verder gaan en helemaal wegsmelten.
Everything is so amazing, meeting Rosie in person is so much more amazing than I could ever have imagined. I knew we got along really well on the phone and through videos we sent back and forth, but I was not prepared for how amazingly awesome being around each other is. You want to talk about finishing each others sentences! We have been around each other for two days now, and it already feels like a lifetime. Woah. I sit here and type while she is in the other room getting ready, and I am sure she knows exactly what I am writing.
© aknacer
And another deep breath.
Het is niet mijn normale doen, maar ik wens hen echt het allerbeste toe! En op dit moment ben ik heel gelukkig te beseffen dat my love altijd redelijk dicht in de buurt is en dat ik hem kan zien zoveel ik wil. Hartje.
In Bellewaerde Park. En het was LEUK! Doordat de kindjes van mijn zus mee waren hadden we een uitgesproken excuus om op alle kleine fijne attracties te gaan en verder was ik er samen met iemand die het allemaal perfect maakte. 
Een paar dagen geleden kwam ik op het idee mijn naaimachine (die ik heb gekregen nadat de naaimachine die ik van mijn oma had geërfd stuk ging) terug boven te halen en na een aantal uurtjes flink gevloekt en gegild te hebben wist ik toch íets te produceren. Ik raakte al een beetje geïnspireerd toen Kathleen dit dingetje (uit een _prachtig_ stofje) maakte en na wat rondgesurft te hebben op Etsy.com besloot ik er maar eens in te vliegen. Met dank aan Martha Stewart voor een paar kleine truukjes die ik handig heb kunnen gebruiken. Ik stel u voor:
Allemaal foto’s van afgelopen schooljaar, in een volgorde die ik niet ga proberen te verdedigen, maar das niet erg! Damn, dit ga ik allemaal missen volgend jaar…
Hij (of zij) was ZO schattig! Helaas zat hij (of zij dus, whatever!) achter een hekje, aww. Maar zo schattig! *aai*
