Mondeling examen Godsdienst:
Hij: en leg eens het verband uit tussen de Tuin van Eden blabla en de priesterlijke traditie blabla…
[stilte]
Ik: ik weet het niet…
Hij: oh er is helemaal geen verband.
Verder heb ik het er *verrassend* goed vanaf gebracht, denk ik! Morgen mondeling examen Nederlands en als ik er niet snel aan begin vrees ik dat ook wel eens voor verrassingen zou kunnen komen te staan. Ciao!
“PAPA ER ZIT EEN BIJ IN MIJN KAMER!!!”
“Wacht eventjes.”
“MAAR PAPA, VOOR JE HET WEET VLIEGT HIJ WEER WEG!”
Telefoneren met de zus:
“Maar Lieeeeen (zo noemt mijn familie me dus), zeg wat er is! Mama moest ook al lachen toen ik vroeg hoe het met u was!”
Ik heb de slappe lach.
“Ooh nu ga ik nie kunnen slapen!!!”
Even later.
“EN IK WIST DA NIE!”
papa: wat hoor ik daar?
ik: YouTube
papa: ik heb ook YouTube! *laat afschuwelijk liedje horen*
Dat krijg je, als je met je vader in één ruimte zit te computeren.
(Meer updates en een klein Londenverslagje komen er ook aan!)
Ik zit nog niet eens aan de helft en mijn examens komen alweer mijn oren uit. Examenstress is er vrijwel totaal niet, het gevoel dat ik bezigheidstherapie onderga dan weer wel. Ik vertoon overduidelijk tekenen van studie-afwijkend gedrag (hello new design, can’t wait to start coding you!), zit met duizend-en-een andere dingen in mijn hoofd die in de verste verte nog geen sprankeltje verwantschap met schoolvakken aangaan en ik begin me te verdiepen in de wondere wereld der Mediterraanse culinaire hoogstandjes.
En dat allemaal in mijn examenperiode. Als het leven één grote examenperiode zou zijn, dan was ik nu een uitermate creatief meisje. 
Heel stiekem begint de creativiteit al lichtjes op te komen. Ik heb op mijn economie-examen naast bijvoorbeeld de ondernemingsraad ook enkele inspraakorganen uitgevonden (ze klonken toch o zo overtuigend in de oren!) en ook mijn wiskunde-examen moest er vandaag aan geloven toen ik héél strategisch en vooral subtiel een minteken verwijderde zodat mijn uitkomst logischer uitkwam. Tsja, zelfs wiskunde kan niet ontkomen aan mijn creatieve aanvallen!
Morgen staan vier uurtjes bezigheidstherapie Engels op het programma, en om deze blog niet al te leeg af te sluiten nog snel een algemene vraag. (Gewoon uit nieuwsgierigheid )
Stel, je moét volgend jaar naar het buitenland om te studeren. Welk land zou je kiezen (en eventueel welke studie), en waarom?
Mijn klastitularis is al een paar weken ziek en naar’t schijnt zal dat nog een aantal weken zo blijven, dus werd sinds gisteren onze leraar Frans voor onbepaalde tijd als klastitularis aangesteld.
En ja, dat is voor hem natuurlijk hét moment bij uitstek om een paar van zijn jaarlijks vertelde “grapjes” boven te halen.
Ik ga jullie dus verplaatsen é. Iedereen die lelijk is en stinkt vliegt achteraan. *insert evil laugh* Maar ja, er zullen er dan niet al te veel vooraan zitten.
Ik verlang al tot het oudercontact, dan zullen we een keer zeggen hoe het écht zit.
‘t Is alvast meer entertainend dan vroeger, toen die van economie nog aan de macht was. 
*jongetje tegen ander jongetje*
… maar in bier zit geen alcohol hoor!
Oja.
Ik krijg niet zo vaak post. Als ik er dan krijg is het meestal reclame, tampon samples (yea, ik zit er voor niets tussen), brieven van school waarop vermeld staat dat ik “oud leerlinge” ben (zo ver zijn we helaas nog niet) enzovoort.
Deze morgen lag er een klein envelopje op tafel, afgestempeld in Nederland, en toen ik het opende verscheen er een enorme glimlach op mijn gezicht.
Een tijdje geleden was er een forummeeting in Utrecht waar ik niet bij kon zijn, maar dit vind ik echt suuuuperlief! Dankjewel iedereen!!! 
Er zijn natuurlijk betere manieren om me ’s morgens uit mijn bed te jagen, maar deze deed het toch maar:
Papa: kijk! Het heeft gesneeuwd!
Klink best mogelijk, in de winter dan (hoewel… we hebben het nog altijd over België…), maar niet als het buiten 18° C is! Het werkte ook niet echt hoor, maar ik ben toch opgestaan toen hij vertelde dat mijn moeder naar de bakker was geweest en iets lekkers had meegebracht haha!
Eigenlijk ben ik nog altijd een beetje moe. Niet moeilijk natuurlijk, na de afgelopen dagen. Donderdagavond Student Welcome Concert hier in Kortrijk, rond 1u ’s nachts naar huis gesukkeld (ja, we hebben echt GESUKKELD), om 6u45 weer opgestaan, een uur LO en drie toetsen later nog eens naar de stad geweest, gisteravond nog The Virgin Suicides gekeken en weer rond 1u in bed beland.
Nuja, drie dagen om uit te rusten!
kat: miaauw
papa: MIAAAAAUW!
Gewéldige conversatie als je het mij vraagt! 
