Als je ooit op zoek bent naar een boek vol design inspiratie, surf dan zeker eens langs Gestalten.com. Een kleine week geleden heb ik op DeutschesFachbuch.de Illusive en Illusive 2 besteld en gisteren stond taxipost al aan de deur! Ik ben er heilig van overtuigd dat deze “boekjes” tot in m’n bejaardentijd op de boekenplank terug te vinden zullen zijn!

Normaal gezien behoren dit soort dingen niet tot mijn blog-criterium, maar ik smolt de laatste dagen gewoon weg bij het verhaal van Rosie en Aaron, die elkaar vonden via Flickr en ongelofelijk verliefd werden.

Meestal geloof ik niet echt in liefde die voor bijna honderd procent via het internet tot stand kwam, maar als je hun verhaal leest lijkt 4500 kilometer ineens honderd procent bijzaak. Heel veel filmpjes, telefoongesprekken en e-mails hebben hen bij elkaar gebracht en het “Compilation Sunday” leverde ook enkele adembenemende resultaten op.

En dan, ontmoeten ze elkaar voor het allereerst.

Soooooooo I went to meet Aaron at the airport this morning at 10am - I was so jittery with excitement I couldn’t stop jitterbugging about, and finally after the entireity of his flight had emptied and he had STILL not arrived, I started to get worried. It was only then that an old lady approached me and asked if I was Rosie Hardy. “Shit here we go, I’ve been duped” was my first thought. Then she explained she had sat next to him on the flight, that he was an amazing person and that we would have an incredible time. Aaron didn’t even give her a description of me - she said she just could tell it was me he’d be meeting!!! She also said that due to his copious amounts of luggage and bizzare tales of why he was coming to England, customs had captured him and were strip searching him as we spoke. By this time, Aaron had snuck up behind me and scared the living daylights out of me, but he picked me up and spun me round and everything was perfect. He is now feeding me blue jelly beans.

© rosiehardy

Breathtaking.

Ongeveer twee weken hebben ze samen doorgebracht en echt, als je eens hun verhaaltjes begint te lezen dan wíl je gewoon verder gaan en helemaal wegsmelten.

Everything is so amazing, meeting Rosie in person is so much more amazing than I could ever have imagined. I knew we got along really well on the phone and through videos we sent back and forth, but I was not prepared for how amazingly awesome being around each other is. You want to talk about finishing each others sentences! We have been around each other for two days now, and it already feels like a lifetime. Woah. I sit here and type while she is in the other room getting ready, and I am sure she knows exactly what I am writing.

© aknacer

And another deep breath.

Het is niet mijn normale doen, maar ik wens hen echt het allerbeste toe! En op dit moment ben ik heel gelukkig te beseffen dat my love altijd redelijk dicht in de buurt is en dat ik hem kan zien zoveel ik wil. Hartje.

Holà kinders! Ik wil al twee dagen bloggen, mijn hoofd zit vol met blogsel (en als we de cliché’s mogen geloven krijg ik ze er de komende minuten hoogstwaarschijnlijk niet meer uit) en mijn vingers staan te huppelen. De redenen waarom het TWEE DAGEN duurde zijn simpel; ik had het in de eerste plaats enorm druk met schooltoestanden en gisteren lag PcExtreme eruit.

Hoe alles ook piept of kraakt, Gwendolyn kan een nieuw levensjaar niét ingaan zonder enkele zaakjes recht te zetten. En omdat zo’n dingen mij met oud en nieuw meestal wel problemen opleveren doe ik het gewoonweg nu. Let’s roll the voornemens-generator! (en dat doet mij denken aan een doorstuurmail die hier ergens vorig jaar de ronde deed, klik)

Mensen mijn naam juist leren spellen.
Dat mijn naam niet zo voordehandliggend is weet ik ondertussen ook wel, en dat hij al helemaal niet zo eenvoudig bekt is mij ook bekend. Maar dat wil niet zeggen dat iedereen mijn naam meteen verkeerd moet gaat schrijven. Believe me, ik heb reeds de meest aparte lettercombinaties voor mijn neus zien verschijnen, alsof het cakejes waren. Meestal zijn het dingen als Gwendoline of Gwendolien of wat je er ook maar van maken kan. Maar hé, daar blijft het láng niet bij hoor! Dat mensen mijn naam wel een keer schrijven zoals hierboven vermeld vind ik best, en ik doe in zo’n gevallen ook geen moeite meer om het te corrigeren. Maar dat mensen mijn naam met een K gaan schrijven, WHAT THEEEEEEE …?! Serieus! Ooit, in heel duister verleden was er een meisje dat dacht dat mijn naam begon met een K in plaats van met een G. Ik had al vermoedens dat het een beetje scheef liep omdat ze’m ook wel raar uitsprak, maar dat ze hem ook zo SCHREEF?! Tggg… Next.

Mijn woordenschat uitbreiden.
Ga nu niet denken dat ik mij aan’t verdiepen ben in “Het Groene Boekje” of “De Dikke Van Dale” ofzo, ik vind gewoon dat het tijd word dat ik mijn blog-related woordenschat een keer ga uitbreiden! Je weet het of je weet het niet, maar als het mij zelfs al opvalt dat ik vaak in herhaling val met uitdrukkingen, stopwoordjes, ‘knoopwoordjes’,… dan kan je toch wel gaan stellen dat het de foute kant aan’t opgaan is, niet? En ok, sinds ik meer en meer Engelse blogs begin te lezen en er ook keer op keer van versteld sta dat de Engelse woordenschat zo fucking lekker uitgebreid is en dat alles dan ook nog een keer zó lekker over de tong rolt… (Je snapt wel wat ik bedoel. ) Ik wil gewoon een keer al mijn frequent gebruikte woordjes uit mijn vocabulaire wissen en opgaan in een nieuwe reeks zodat ik er weer een heel jaar tegenaan kan!

Ik heb het dan op woordjes zoals ‘enzo’, ‘however’, ‘righto’, ‘maar ok’,… En ik vind ook dat ik te veel aan verkleinwoorden en accenten doe. Don’t ask me why, ik weet er zélf (hier ga ik weer…) niet eens een klaar en duidelijk antwoord op…

Vroeger gaan slapen
Ik hoop dat m’n familie niet meeleest of ik kan me binnenkort verwachten aan een stel huppelende gevallen met een big smile op hun gezicht. Hoe dan ook, ik ga er geen doekjes om winden: ik moet dringend vroeger gaan slapen! Mijn o-zo-perfecte slaappartroon blijkt toch niet ‘het van het’ te zijn en daar moet ik helaas de gevolgen van dragen. (lees: tranende oogjes, en nee, ik ben niet depressief ofzo) Misschien hadden mijn ouders al die tijd gewoon gelijk en is het wel nodig dat ik toch maar eens vroeger mijn bedje induik om dan ’s morgens opgewekter en sneller mijn bed uit te kunnen springen. Mwah…

Meer aan de interessante literatuur zitten.
Herinneren jullie je nog mijn post van niet zo lang geleden met die foto van dat datingboekje erbij? Toen ik op m’n verjaardag de stad in trok om relaxed wat rond te ‘hangen’ (en terrasjes te doen met vriendinnen, yup) besloot ik toch maar meteen de Standaard Boekhandel voor mijn rekening te nemen. Ik had opeens een enorme zin om het boekje te lezen en ik moést het gewoon hebben. Helaas pindakaas… Maar niet getreurd! Ik dacht meteen weer aan de tip van Kathleen en waagde een stapje naar DeSleghte, een tweedehandsboekenwinkel die ook wel nieuwe boekjes verkoopt en dat allemaal voor heel weinig geld! Zo vond ik er niet mijn boekje (ik wil het nog steeds hebben, nah) maar een gelijksoortig boekje en dat heb ik dan meteen gekocht! ‘Het dating rampenplan‘ van Anna Van Wittenverghe is de gelukkige geworden en dat voor de volle VIER EURO. Yummy!
Soit, ik wil méér van die boekjes. Hoe meer hoe liever, en het liefste ook nu meteen!

Mezelf op de wereld storten.
Computers. Allemaal leuk enzo, opzich ook wel een eigen wereld en daar heb ik helemaal niets over te klagen! But yeah, there’s so much more… Laten we het zo stellen: ik vond uitgaan vóór mijn 16de al wel tof maar nu zou het eigenlijk nog vééééééél leuker moeten worden! En daar ga ik eens werk van maken sie. Tot nu toe heb ik al elke vrijdagavond van september wat gevonden om naartoe te gaan, het is er alleen nog niet van gekomen… -_- Maar ik geef niet op. Ik vind wel een slachtoffer!

En zo kan ik nog wel een hele tijd doorgaan. Wooooooo, wat klinkt dat fout! Precies alsof mijn leven all the way overhoop ligt en ik eigenlijk alles opnieuw zou moeten gaan aanpakken. Niet dus. Daar ben ik veel te leeg voor. Tja, ik denk dat er altijd wel dingen zullen blijven die een andere aanpak vragen, zoals bv. het feit dat mijn draadloze router nog steeds niet werkt. Misschien moet ik het prulletje meer met liefde gaan behandelen in plaats van het de hele tijd te zitten vervloeken ofzo. Wie weet… En ik moet kappen met zulke lange entry’s te schrijven! WHAT THE HELL AM I THINKING? Een jaar geleden zou ik bij ’schrijven’ nog zitten denken hebben aan van die snobs en studjes die niets anders doen dan hun ziel in een pen leggen en wortelsap drinken. (don’t ask) Bleh, een psycholoog in de zaal?

Meestal weet ik wel een paar zinnen te bedenken om een blogje mee te beginnen, maar wat als je het tweemaal per dag gaat doen? Vroeger was het makkelijker. Ik verzon wat als ‘ik leef nog’ of ‘het is alweer lang geleden, het spijt me, blaat blaat blaat’, maar als je meer dan één keertje per dag een entry gaat typen? Dan vallen al die mogelijkheden in één klap weg en moet Gwendolyn een andere oplossing zoeken. Maar hey, ik wacht niet tot morgen als alles wat ik vandaag beleefd heb nog lekker vers in mijn geheugen zit hoor! Leer er dus maar mee leven, met deze ‘gezellige-intro-loze entry’.

Alright, ik schreef deze morgen ‘over het feit dat het leven als een koe is’, maar ik trek gedeeltelijk mijn woorden terug. Het leven is helemaaal niet als een koe, althans toch niet de hele tijd. Het leven kan soms erg mooi zijn en vol verrassingen zitten, en voor je het weet heb je in no time een voorliefde voor chicklit gecreeërd. Yesssss, het kan!

Ik had - alweer - een relaxed middagje computeren en pspgeprul gepland tot mijn ouders besloten dat ze zomaar eventjes wilden gaan citytrippen in Ieper. (andere West-Vlaamse stad) Ik natuurlijk helemaal in paniek, want o-wee, daar gingen mijn plannen! Ik had me er al helemaal op gekleed, met een jeansshort en een t-shirt die ik eigenlijk nooit draag om mezelf op straat te vertonen, wat dus wilde zeggen dat ik mijn leef én dress-schema helemaal overhoop mocht gaan gooien om een *kuch* gezellige namiddag te Ieperen. No way! Maar de wet van de sterkste (in dit geval: de oudste) ging van start waardoor Gwendolyn enkele ogenblikken later met mp3-speler op bijna-maximaal volume in de auto te vinden was opweg naar - jawel - Ieper. Nuja, opzich is Ieper niet zo’n drama hoor. Ik ga niet ontkennen dat het er eigenlijk wel sfeervol en gezellig is maar ik had er gewoon geen zin in, vandaar. Eenmaal aangekomen werd mijn humeur in recordtempo opgekrikt toen bleek dat er braderie was en dat ook zowat alle winkels open waren. Heaven! Er was vanalles te doen en de bezichtigen. Niet alleen vanwege de open monumentendag, maar ook nog vanwege wat anders. (wat ik nu tijdelijk vergeten ben, excuses!) Had niemand mij daarvoor kunnen waarschuwen?! No offence, I had the time of my life! Er waren dansoptredens in alle soorten en maten, er was een loopcourse (iemand die het perfecte ABN woord daarvan weet?) en het was gewoon heel erg lekker. (vanwege de cakejes en de hot-dog, eh)

Ik wilde ook al lang een keer naar de Standaard Boekhandel om mijn voorraad chicklit in te slaan, dus dit leek me het perfecte moment. Nuja, om een lang verhaal kort te maken: ik kocht ‘Wat moet ik aan? De regels’ van Trinny Woodall & Susannah Constantine (I love dertigershit), een goudkleurige mini stylebible in handtasformaat, die ongetwijfeld bij moi in de smaak zal vallen!
Ik ben al een hele tijd ‘fan’ van die twee dus dit boekje past mooi in mijn niet-bestaande fancollectie. Lovely! (en het is natuurlijk ook nog heel erg handig, DUH!) Er waren nog veel meer boekjes die ik wilde kopen zoals bv. een ‘datinggids’ met dingen die je vooral niét moet zeggen, en natuurlijk ‘how-to-dress’ tips en het standaard geleuter wat je in zo’n boekje kan vinden, maar ik wacht er wel mee tot een volgend bezoekje aan de Standaard Boekhandel.

Om de dag af te sluiten (ik ga mijn verhaal toch maar inkorten wat ik durf er mijn stylebible (ok niet mijn nieuwe stylebible!) mijn hoofd op te verwedden dat een groot deel van de mensen die begonnen zijn met lezen ondertussen allang zijn geswitcht naar één of andere goedkope pornosite) zijn we nog eens langsgeweest bij mijn zus in Poperinge. Poperinge ligt niet zo ver van Ieper dus dat kwam mooi uit! En guess what? Bleek er ook nog een keer een soort van luchtballonhappening plaats te vinden! (ok, Anneleen, mocht je dit lezen dan vind je mij waarschijnlijk ongelofelijk belachelijk En mocht je het gezien hebben: ik vond de ballon van ‘Filou & Friends’ de mooiste! )
Ik herinner me nog dat ze hier vroeger op ‘t Hoge aan de Lange Munte (sportcomplex) vaak ballonvluchten regelden maar het was gewoon lang geleden dat ik er nog eentje gezien had, dus ik was ook weeral blij.

Oh my god, ik besef nu pas hoe saai mijn entry’s eigenlijk zijn (waarom blog ik ook alweer?) maar hey, ik wílde het gewoon vertellen! (dus leer er ook maar mee leven) En vergeet niet (check vorige entry) dat ik hostees zoek! (niet echt ‘zoeken’ maar mocht iemand geïnteresseerd zijn…)

Ik vond dat het tijd werd om nog een keer een gaatje in mijn cultuur te gaan opvullen. ‘t Was al eeuwen geleden en dat houdt mijn up-to-date gehalte niet echt up-to-date, dus ik moest er toch maar dringend een keer tijd voor maken.

Trouwe Ellegirl lezeressen zullen vast wel weten dat daar ooit een Limited Edition van Gossipgirl bij stak. Ik was het op een slome avond een keer beginnen lezen maar ik verstond er geen hol van, dus belandde het tot eergisteren netjes in mijn nachtkastje, onder een hele hoop tijdschriften en andere brol die daar in de loop der jaren in verzeild geraakt is. Echter, eergisteravond kwam ik tot het besef dat ik al mijn tijdschriften al zo’n 200 keer doorbladerd had, dat ik mijn Harry Potterboeken reeds uit het hoofd ken en dat mijn schoolboeken eigenlijk ook niet interessant zijn (neuh?), waardoor ik toch maar een andere oplossing moest zoeken. Ik wilde nog niet slapen (ik was totaal niet moe) dus er zat nog maar 1 ding op. Ik vroeg me al af waat het gebleven was maar na een paar minuten graven in mijn nachtkastje haalde ik er een piekfijn, klein, wit boekje uit, genaamd ‘Gossipgirl’. Ik had nooit gedacht dat ik er ooit nog in zou beginnen lezen, maar mijn slapeloosheid overwon mijn principes, waardoor ik een dik uur later nog steeds gefascineerd aan het bladeren was in - jawel - Gossipgirl.
Wat eergisteren geschiedde zette zich gisteren voort, en ik heb zo m’n vermoedens dat ik vanavond weer zal zitten lezen in - jawel - Gossipgirl.

Ik weet niet wat mij zolang heeft doen twijfelen over de al dan niet bestaande inhoud van het boekje, maar ik weet wel dat ik op dit moment een enorm gat in mijn cultuur aan het opvullen ben. (En daar doen we het voor, niet?)

However, om het ook nog eens ergens anders over te hebben: ik ben deze morgen naar de kapper geweest! Mijn haar is weer een stukje korter (niet zo drastisch maar je ziet het wel) en mijn froefroe-illusie heeft plaats gemaakt voor een echte froefroe. (pony, dus) I like! Was het niet dat de zon te fel in mijn webcam scheen en de batterijtjes van mijn digicam leeg zijn dan stond hier nu onderaan een foto. Maar aangezien de bovenstaande omstandigheden… dus niet. (maar jullie krijgen hem nog tegoed, okay?)