Volgens jullie?

(Oeh, deze blogpost heeft wel enig nut hoor, meer hierover héél snel!)

Normaal gezien behoren dit soort dingen niet tot mijn blog-criterium, maar ik smolt de laatste dagen gewoon weg bij het verhaal van Rosie en Aaron, die elkaar vonden via Flickr en ongelofelijk verliefd werden.

Meestal geloof ik niet echt in liefde die voor bijna honderd procent via het internet tot stand kwam, maar als je hun verhaal leest lijkt 4500 kilometer ineens honderd procent bijzaak. Heel veel filmpjes, telefoongesprekken en e-mails hebben hen bij elkaar gebracht en het “Compilation Sunday” leverde ook enkele adembenemende resultaten op.

En dan, ontmoeten ze elkaar voor het allereerst.

Soooooooo I went to meet Aaron at the airport this morning at 10am - I was so jittery with excitement I couldn’t stop jitterbugging about, and finally after the entireity of his flight had emptied and he had STILL not arrived, I started to get worried. It was only then that an old lady approached me and asked if I was Rosie Hardy. “Shit here we go, I’ve been duped” was my first thought. Then she explained she had sat next to him on the flight, that he was an amazing person and that we would have an incredible time. Aaron didn’t even give her a description of me - she said she just could tell it was me he’d be meeting!!! She also said that due to his copious amounts of luggage and bizzare tales of why he was coming to England, customs had captured him and were strip searching him as we spoke. By this time, Aaron had snuck up behind me and scared the living daylights out of me, but he picked me up and spun me round and everything was perfect. He is now feeding me blue jelly beans.

© rosiehardy

Breathtaking.

Ongeveer twee weken hebben ze samen doorgebracht en echt, als je eens hun verhaaltjes begint te lezen dan wíl je gewoon verder gaan en helemaal wegsmelten.

Everything is so amazing, meeting Rosie in person is so much more amazing than I could ever have imagined. I knew we got along really well on the phone and through videos we sent back and forth, but I was not prepared for how amazingly awesome being around each other is. You want to talk about finishing each others sentences! We have been around each other for two days now, and it already feels like a lifetime. Woah. I sit here and type while she is in the other room getting ready, and I am sure she knows exactly what I am writing.

© aknacer

And another deep breath.

Het is niet mijn normale doen, maar ik wens hen echt het allerbeste toe! En op dit moment ben ik heel gelukkig te beseffen dat my love altijd redelijk dicht in de buurt is en dat ik hem kan zien zoveel ik wil. Hartje.

Ik krijg niet zo vaak post. Als ik er dan krijg is het meestal reclame, tampon samples (yea, ik zit er voor niets tussen), brieven van school waarop vermeld staat dat ik “oud leerlinge” ben (zo ver zijn we helaas nog niet) enzovoort.

Deze morgen lag er een klein envelopje op tafel, afgestempeld in Nederland, en toen ik het opende verscheen er een enorme glimlach op mijn gezicht.

Een tijdje geleden was er een forummeeting in Utrecht waar ik niet bij kon zijn, maar dit vind ik echt suuuuperlief! Dankjewel iedereen!!!

Een dikke 800 kilometer later en ik zit weer op mijn vertrouwde bureaustoeltje! (die mijn vader onlangs hersteld heeft waardoor ik nu niet meer kan “hangen” maar verplicht ben in een hoek van precies 90 graden recht te zitten *sigh*)

Eerst en vooral wil Kris (tsja, volgens mij had iedereen het al wel door? ) bedanken omdat hij jullie zo enthousiast heeft beziggehouden, en ik de ochtenden waarop ik sneaky achter de computer in het hotel kroop daardoor niets anders kon doen dan keihard lachen! Uit de comments blijkt zelfs dat ik misschien maar beter wegblijf zodat hij mijn plaats kan innemen MAAR omdat ik hier toch de “meesteres” ben én ik nog een tikkeltje dolcesque.org voor mezelf wil overhouden heb ik mezelf het privelege gegeven om mijn fat ass weer this way te moven en jullie lastig te vallen met berggeiten.
I’m very VERY sorry!

En met al dat reisgedoe (er komt nog wel een verslag, al zal dat waarschijnlijk vooral bestaan uit heel veel berggeiten ) zou ik bijna vergeten dat… dolcesque.org sinds 14 augustus maar liefst één jaar bestaat! Ik realiseerde het me net toen ik een factuur van PcExtreme in mijn inbox aantrof (ik heb nog iets van twee dagen om’m te betalen voor alles de lucht in gaat…) en, wel, aangezien het voor taart en cakejes nu een klein beetje telaat is, en ik nog even wil voortgaan op Kris’ lolcats (I adore lolcats, by the way), een speciale lolcat-editie van eigen hand! (Het is moeilijker dan het eruit ziet!)

Okay, stiekem past de expressie van de kat niet bij de tekst en andersom, maar ik wilde absoluut een foto gebruiken van dit katje, dat ons twee keer heeft achtervolgd tijdens bergwandelingen tussen - ja - berggeiten in - vanzelfsprekend - Duitsland.

Verder heb ik nog een groot verlies te melden en kan ik nog een mondje vol babbelen over de berggeiten in Duitsland, maar dat zal voor een volgende keer zijn! Foto’s vind je alvast op Flickr.

Ik denk dat veel mensen mijn post van gisteren nogal serieus hebben opgevat. Natuurlijk was hij ook serieus bedoelt! En alles wat ik schreef geldt natuurlijk nog steeds! Beschouw het maar als een kans om mij eens helemaal uit te vragen over bepaalde dingen. Marleen snapte het meteen en vond dat ik maar eens een volledige entry moest volzwijmelen over “een geheime liefde”.

Mijn eerste idee was om een volledig epistel over eten en pasta en pizza enzo te schrijven, maar omdat het 1. niet bevorderlijk is voor mijn dieet dat sinds een aantal dagen weer totally van start gegaan is (no comment) en 2. het eigenlijk niemand interesseert, het alleen maar clichématig zou zijn en hoewel ik pasta en pizza serieus als DE ware liefde beschouw wordt het misschien eens tijd om het voorlopig aan de kant te schuiven voor het serieuzere werk.

Nu moet je beseffen dat ik sowieso nooit zomaar mijn liefdesleven op mijn blog zou dumpen dus verwacht je niet aan spannende details (die er overigens toch niet echt zijn) maar ik kan natuurlijk áltijd wel eens mijn zegje proberen te doen, niet waar?

Allereerst heb ik nooit echt een zwak gehad voor mannen zoals Brad Pitt en (zou je geloven dat ik z’n naam zelfs bijna vergeten was?) Tom Cruise, die toch wel een standaard plaatje van “de man” afbeelden. Pas toen ik Jude Law mocht aanschouwen in The Holiday was ik helemaal van slag en ook Johnny Depp viel niet slecht in de smaak tijdens zijn prestaties in Pirates Of The Caribbean. (niet alleen in POTC hoor! )

Verder word ik snel verliefd en ook snel weer niet-verliefd. Ik geloof ook niet 100% in “liefde op het eerste gezicht” (like, seriously, dat komt toch alleen voor in zwijmelfilms! toch?), waarschijnlijk omdat het me nog nooit echt overkomen is. Ik val dan ook meestal niet op jongens vanwege hun uiterlijk (begrijp me niet verkeerd, ze moeten natuurlijk wél wat hebben!), maar eerder voor hun charmes. En ze moeten lief zijn en mij aan het lachen brengen. Dan zit het meestal goed.

Meer in detail treden doe ik niet, want zoals ik al zei: ik zou nooit mijn liefdesleven op mijn blog dumpen. Maar ik beloof jullie dat áls het ooit boeiend wordt en er sprake is van “een geheime liefde”, dat jullie de eersten zullen zijn die het weten. Deal?

Ik doe mee met de trend! Maar dan wel op mijn manier.

Bloggen op aanvraag, een uitdaging! Je mag mij net zoals mijn voorgangers bedelven onder leuke dingetjes en eten (al heb ik zo’n vaag vermoeden dat daar wel niet veel van in huis zal komen, maar soit, de toestemming heb je alvast!), óf gewoon mailtjes naar mij sturen met onderwerpen die je nog eens in mijn blog wil zien verschijnen, of linkjes, of filmpjes, of foto’s, of … Verzin maar wat! Ik behandel het allemaal met heel veel liefde!

Mailen kan naar ik@lyntje.be, gossip@dolcesque.org en… ik vermoed dat ik nog wel een paar e-mailadresjes heb maar gebruik maar één van deze. (mijn constructies qua mailboxen en forwards zijn gruwelijk ingewikkeld)

Niet aarzelen, just… do it! (hou je mij ook weer mee bezig!)

Wowla, een eerste mijlpaal in de geschiedenis van Dolcesque.org Dat krijgt een applausje! En een glaasje champagne, drie kussen en misschien nog iets om te knabbelen ook, of zo. Wie zorgt voor de champagne? En de hapjes? Dan doe ik de kussen wel. (hey, that’s a huuuuge job, heh!)

Nee nee, even serieus. Het verdient toch wel op z’n minst een bedankje van mij naar jullie toe! Bij deze: bedankt!

En dat ben ik nu! Okééééé niet nu maar binnen een kleine twee uurtjes kan ik mijzelf toch wel ‘een meisje van 16′ gaan noemen! Het werd eigenlijk wel tijd. Niet dat ik nu meteen andere plannen heb of mijzelf asap wil gaan bedrinken but you know what I mean! 16 is toch eigenlijk wel een soort van mijlpaal, niet? D’accord, ik ben nog lang geen 18 (dát gaat wat geven!) maar 16 brengt mij toch al wel een jaar dichter bij bv. rijlessen en dat soort dingen. Sounds nice!

Maargoed, Gwendolyn zou Gwendolyn niet zijn mocht ze op haar verjaardag geen dikke vette franse toets kunnen verwachten. Van toffe verjaardagscadeau’s gesproken! Woooooooo! En morgen mag ik (na de interessantere bezigheden) ook nog een keer een dikke pak nederlands gaan blokken. Yay, mijn geluk kan niet op!

However, slaapzacht everyone! Ik wilde toch nog even zo’n soort entry’ke achterlaten voor ik ging slapen (en frans leren) aangezien pcextreme daarstraks al lastig deed en tja… geen risico’s! Volgens Djana mag ik mij aan wat verwachten. Ik ben enorm benieuwd, echt!

En last but not least, een foto van mijn nieuwe pc! (foto’s van mijn kamer, vernieuwd en in z’n totaalbeeld komen er nog wel een keertje aan, later )