Er gaat hier tegenwoordig geen dag meer voorbij of mijn moeder zit te brabbelen over broodjes en aperitiefhapjes en taartjes. Ik hoor al een halve maand wel acht keer per dag dat ik ábsoluut af en toe in de keuken zal moeten bijspringen als de halve familie komt eten en als een onlogisch gevolg daarvan moeten alle keukenkastjes heringericht worden “voor mocht iemand toevallig iets nodig hebben terwijl iedereen erop staat te kijken”. Het mag namelijk niet opvallen dat we eigenlijk een complete muizenfamilie* huisvesten in de besteklade en dat het woord “afwassen” eigenlijk sinds het jaar dat prinses Diana stierf niet meer on ons woordenboek staat.

Er werd zelfs een tuinman aangenomen en het terras ziet er ondertussen ook weer uit als vijf jaar geleden. En dat allemaal omdat ik volgende week 18 word. Ik heb mijn moeder al vertelt dat het allemaal niet zo uitgebreid hoeft, dat ik met een klein taartje al meer dan tevreden ben, maar ze gaat er zo in op en dan is er niets aan te doen behalve vlijtig meehelpen met de heersende schoonmaakwoede.

Dit is een beetje wat de afgelopen weken mijn leven overheerste. Verder heb ik nog mijn kookkunsten op de rooster gelegd, heb ik alwéér een kleedje gekocht bij de Vero Moda en eet ik blijkbaar zoveel (snelle stofwisseling ftw) dat mensen mij beginnen uit te dagen en weddenschappen gaan afsluiten. Donderdag en vrijdag zijn er introductiedagen (inclusief barbecue) en vanaf volgende week maandag moet ik weer naar school. Ik ben ongelofelijk benieuwd naar wat er mij allemaal te wachten staat en Ik kwam er vandaag achter dat het misschien geen slecht idee is om eens een laptoptas aan te schaffen, aangezien ik niet van plan ben mijn Macbook in mijn handtas te prullen.

Deze middag ga ik met m’n ouders naar zee en word ik geacht zelf te rijden, wat ik tegenwoordig niet meer zo’n drama vind omdat het vlotter en vlotter gaat, maar toch. Stiekem had ik deze middag andere plannen en die vallen nu natuurlijk in het water. Misschien is het een goed plan om eens onder de douche te springen zodat ik straks toch nog een beetje fris voor de dag kom. Mijn voorlaatste vrije zondag van dit jaar en ik ben mijn slechte gewoontes nog steeds niet verleerd.

* J/k, de muizenfamilie bevindt zich gezellig in de garage. Mr. Chief Inspector is vanzelfsprekend weer met vakantie:

Ik was daarnet over Google Chrome aan het nadenken en ik dacht aan andere bekende dingesen die al allemaal eigen browsers hebben uitgebracht, zoals MSN en zo indertijd. En toen kwam ik op het glorieuze idee dat Apple dat ook maar eens moest doen. En toen dacht ik aan Safari.

‘t Is al laat hè, vergeef me

Op dit moment is het half twee ’s nachts en zit ik rustig met mijn laptopje bij de hand onder de lakens. Vroeger probeerde ik ook wel eens te computeren in bed maar zo praktisch was dat eigenlijk allemaal niet. Ik ben naar Blondie aan het luisteren en ik heb geen zin om ingewikkelde, intertekstuele of literair verantwoorde lappen tekst te produceren die dan ook nog eens boeiend zijn om te lezen dus ik vind dat het tijd is voor een beetje small talk.

Vandaag ben ik bijvoorbeeld naar de tandarts geweest! En 16 september heb ik weer een afspraak (wat dan al 3 tandartsbezoeken maakt in 1 maand), deze keer om afdrukjes te maken van mijn gebit die dan moeten dienen als vormpjes om bleeching-spul in te doen en mee te slapen. En kijk, er zijn nu vast mensen die denken “oh, pretentieus poppemieke” maar ik kan je vertellen dat ik geboren ben in een familie waar schaarste aan tandglazuur heerst en ik kan je ook vertellen dat die schaarste een (gezonde, weliswaar) permanente verkleuring van de tanden tot gevolg heeft. Dus er zit niet veel anders op dan te bleechen. En als ik even mag doen zoals die madammen in make-over reality series: OMGOSH I’VE BEEN WAITING FOR THIS FOR LIKE TEN YEARS NOW. Ja. Ik moest wachten tot mijn tandwortels volgroeid waren en - lucky me - dat proces was bij mij op mijn zeventiende al afgerond. Oprechte tandartsen raden aan er later mee te beginnen, maar ik heb gelukkig nu al groen licht gekregen. Dus ja, op dit moment ben ik toch redelijk opgelucht!

Op 27 september geef ik een kleine verjaardagsbarbecue (of gourmet, in case of bad weather). Ondertussen zijn er 14 mensen uitgenodigd en Gwendolyn zou Gwendolyn niet zijn mocht ze niet nu al zitten uitzoeken wat voor hapjes en dessertjes ze in mekaar zal prullen. Ik hoop dat hier niet al te veel anti Martha activisten aanwezig zijn want ik moet eerlijk toegeven dat ik al veel aan Martha Stewart’s website gehad heb. Eerst op gebied van naaifrutsels, nu op gebied van nacho’s, dessertjes en cocktails.

Over naaifrutsels gesproken, ik heb mijn eerste drie dingetjes verkocht en twee daarvan zijn gisteren verzonden en vandaag al aangekomen! Vandaag deed ik een poging tot het maken van een kussentje in de vorm van een katje, maar toen ik bedacht dat ik niet over vulmateriaal beschik, ik ook niet weet wat ik in godsnaam daarin kan stuffen en ik geen zin heb om het probleem in kwestie op te lossen, heb ik de boel maar aan de kant gezwierd, voor even. Ik ben de verre tante die me zes jaar geleden een naaimachine cadeau deed op dit moment wel ongelofelijk dankbaar. Deze week kwam ze langs met een cadeau voor mijn achttiende verjaardag, een binnenhuisbarbecue, en ik denk dat ik nu al kan vertellen dat ik binnen zes jaar, zo rond mijn vierentwintigste, een vrij grote passie voor geroosterde voedingswaren zal ontwikkelen. Spannend!

Ik kwam er net achter dat de Flickr badge op mijn about-pagina ineens van de ene dag op de andere naar de wip is en het irritante is dat ik het niet kan fixen. Ik heb al vanalles geprobeerd, maar helaas. Ik kwam er ook achter dat ik na al die tijd mijn lay-out nog steeds niet beu ben. Ik heb het gevoel alsof alles na al die jaren ein-de-lijk settled is, alsof ik na al die tijd eindelijk heb gevonden wat ik wou en alsof er nu belangrijkere dingen zijn om me zorgen over te maken. Alsof ik het gevoel heb dat ik uit mijn trial-fase heen ben. Wat die ook mag zijn en hoe belachelijk het ook mag klinken. Small talk voor iets! We hebben trouwens nog steeds wat te vieren, ik vermeldde het een aantal posts geleden al toen ik net terug thuis was na Pukkelpop, maar ik ben het nog niet vergeten. In feite kan iedereen die al een tijdje meeleest het wellicht al raden, maar dat deert me niet echt.

Misschien is het geen slecht idee om hier op te houden met mijn random geklets, mijn laptop aan de kant te schuiven en te gaan slapen. Morgen nog een dag!

(That built-in flash scared the hell out of me!)

Ik ben druk bezig met het “fancier” maken van een klein shopje op Etsy.com en om even duidelijkheid te scheppen: ik ga morgen (28 augustus) na 22u de link hier posten! Normaal gezien zou dit perfect haalbaar moeten zijn, al kan het zijn dat mijn dag morgen een beetje overhoop wordt gehaald omdat ik misschien ga meehelpen met bepaalde sterren aangezien Fata Morgana deze week in Kortrijk is. Morgen dus, na 22u!

En ik kan niet wachten tot ik de volledige CS3 heb, really! Nu nog een naampje bedenken voor dit kleintje. Suggesties?

(Ik heb natuurlijk nog geen beeldbewerkingssoftware hier dus Flickr and Wordpress resizing moeten maar volstaan.) (Alsof dat iemand kan schelen, maar goed. )

Gewoon wat stofjes over een canvas (waar normale mensen op schilderen, maar oké) gespannen, fabric button gemaakt en erop genaaid, en op een klein halfuurtje was hij af! Waarschijnlijk maak ik nog een grotere voor boven mijn bureau, maar dat zien we dan wel weer.

Ik heb gisteren ook enkele dingetjes gemaakt om eventueel te verkopen op Etsy en zodra ik er wat meer heb ga ik labeltjes maken enzovoort en een shopje openen. Moet alleen nog even over de prijs nadenken, kwestie dat ik van de opbrengst nieuwe stofjes en accessoires kan kopen en nog wat voor mezelf overhoud.

1. Ik ben compleet gestoord als het op orde en netheid aankomt. Minstens twee keer per dag moest ik hoognodig de tent opruimen en als er ook maar één kledingstuk niet op het hoopje kleding die ik al gedragen had maar nog niet vuil was lag, dat zich vervolgens onder een plastiek zak met eten en boven mijn propere kleren bevond werd ik volledig gedesoriënteerd. Ik had 100% orde nodig en ik wist al dagen op voorhand precies in mijn hoofd op welke manier ik de laatste dag het efficiëntst mijn rugzak opnieuw zou inpakken. (Fail.)

2. Ik ben iemand die later een kingsize bed zal nodig hebben en dan niét alleen vanwege de luxe die ervan af stroomt. Ik schijn alle plaats ingenomen te hebben, net zoals Zijn dekentje en kussentje waardoor Hij niet alleen de slaap niet kon vatten, maar het ook nog eens ijskoud had. En Hij wou me niet wakker maken want Hij zei dat ik zo mooi aan het slapen was. Awww!

3. Ik ben ook blijkbaar iemand die overal en in welke omstandigheden dan ook heel makkelijk de slaap kan vatten. Zo waren we een nachtelijk spelletje aan het spelen (oh, het is zó niet wat jullie denken) en terwijl Hij wachtte op enige respons was ik ondertussen in slaap gevallen.

4. Ik kan beperkte tijd leven zonder te douchen, zolang ik maar elke morgen mijn haar kan wassen. Zelfs met mannenshampoo want dat was de afgelopen dagen volledig het geval.

5. Ik kan me ongelofelijk irritant gedragen. En eigenlijk besef ik dat op het moment zelf ook helemaal, maar ik kan mezelf gewoon niet dwingen te stoppen met zeuren en boos kijken en al weet ik dat de wereld niet zal vergaan, toch blijf ik de dramaqueen uithangen.

6. Ik hou van sojascheuten! Ik heb vermoedelijk nog nooit in m’n leven zoveel sojascheuten gegeten als afgelopen donderdag en ze kunnen wat mij betreft naast zeewier op mijn beruchte O-lijstje. (Onsmakelijk Ogende Overheerlijke Ontdekkingen)

7. Ik ben niet zo’n alcohol-persoontje. Ik kan er best goed tegen en ik heb er ook niets op tegen, maar ik heb er niet erg veel behoefte aan.

Ik heb de laatste twee dagen alweer een aantal naai-projectjes afgewerkt, dus voilà: les résultats!

Het eerste is eigenlijk mislukt, maar over bepaalde elementen ben ik toch redelijk tevreden. Het probleem is echter dat één zijde nogal scheef genaaid is en dat het net een paar millimeter te klein is voor wat het bedoeld is. Misschien kan ik het nog openhalen om de boel te fixen en opzoek gaan naar een notitieboekje dat wél past.

Read the rest of this entry »

Ik heb vandaag zo’n zeven uur aan kleine tukjes achter de rug, misschien niet helemaal onlogisch na de afgelopen vier dagen en vooral de afgelopen nacht. Pukkelpop was super, al kwam er van slapen niet altijd veel in huis en afgelopen nacht was daar misschien het toppunt van.

Nog voor twaalf uur en het einde van Pukkelpop keerden we terug naar de camping want Hij (oh, vergoddelijking!) voelde zich niet helemaal goed en toen we daar aankwamen was een vriendin van me aan het overgeven dat het geen naam had. (Wie drinkt dan ook een halve liter rum op een paar minuten? ) Omdat de rest nog naar Soulwax wilde kijken besloten we bij haar te blijven en een oogje in het zeil te houden, en wat eerst zeer eenvoudig leek werd eerder een zware opgave.

Want er was ijsbeerman: een zwaar aangeschoten Limburger met een ijsbeermuts op zijn hoofd die opzoek was naar de tent waarover hij eigenlijk niet beschikte. Op één of andere nsfw-manier belandde hij bij haar in de tent en begonnen ze zomaar uit het niets een hip gesprek te voeren. Op zich allemaal vrij onschuldig, maar er was één probleem: wij wilden slapen en we durfden de ijsbeerman niet zomaar bij haar achter laten want wie weet wat er allemaal zou kunnen gebeuren. En ijsbeerman was niet echt van plan om ons te verlaten. We hebben gesleurd, zijn broek naar beneden getrokken, zijn gsm afgenomen en random mensen opgebeld om hen te vertellen dat hij halfnaakt bij een vriendin in de tent lag en achteraf te vernemen dat de helft van die mensen hem helemaal niet kennen. (Dit trouwens allemaal na middernacht!) Uiteindelijk wist hij het dan toch af te trappen en achteraf gezien was onze Weg Met De Ijsbeer Missie eigenlijk een nutteloze zaak want ze wist hem even later weer op te vissen bij de toiletten. Toen ik rond 5u ’s morgens wakker werd zat hij dan ook weer vrolijk in haar tent. Fail.

Anyway, toen vrijwel iedereen tegen half zes wakker was (al dan niet doorgetrokken) kwam iemand op het idee om meteen onze tent af te breken en alles in te pakken om vervolgens de eerste trein naar huis te nemen. Meesterlijk plan, ware het niet dat iedereen vervolgens tussen twee treincompartimenten in slaap viel, al dan niet met zijn/haar hoofd tegen de treindeur. Bewijsmateriaal — helaas — beschikbaar.

Nu heb ik dus zo’n zeven uur aan kleine slaapjes achter de rug en aangezien ik me op dit moment vrijwel helemaal uitgeslapen voel vrees ik dat mijn bioritme de komende nacht nog niet meteen een goed vooruitzicht heeft. Gelukkig heb ik toch veel televisieloze tijd in te halen dus ik vermoed dat ik mijn avond wel kan opvullen.

Hierop volgend komt nog een blogpost en een paar dagen geleden hadden we trouwens wat te vieren, dus ik weet morgen alleszins weer waarover te schrijven.

P.S.: ik heb zo’n klein vermoeden dat meneer de ijsbeerman deze blogpost binnenkort te lezen krijgt dus ik verwacht vanzelfsprekend een uiterst interessante comment.

Jup! Met mijn meer dan 25kg zware rugzak en tent en stoeltje pendel ik morgen samen met wat vriendjes en vriendinnetjes en vriendjelief naar Pukkelpop! Dat wil dus zeggen dat ik tot en met zondag waarschijnlijk niets van me laat horen hier. Au revoir!